Barwy Armii Księstwa Warszawskiego


Barwy Armii Księstwa Warszawskiego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Barwy Armii Księstwa Warszawskiego - opis wyłogów, rabatów, lampasów, patek i proporczyków Armii Księstwa Warszawskiego.

Spis treści

Barwy legii | edytuj kod

Barwy pułków ułanów | edytuj kod

Ułan do munduru wielkiego nosił granatową kurtkę i granatowe rajtuzy.

W pułkach ułanów nie istniał system przypisujący oddziałom określonych barw proporców. Decydowali o nich dowódcy pułku. Mogli oni też uwzględniać różnice pomiędzy szwadronami[3]. Najpopularniejszą kombinacją był proporczyk czerwono - biały. Bardzo często pojawiał się też zestaw czerwono-biało-niebieski w różnych kombinacjach. Dwa pułki dodawały do niebieskiego i czerwieni kolor żółty[3]. Większość litewskich pułków miała proporczyki biało-niebieskie. Kompanie wyborczeróżnych pułków posiadały niekiedy proporczyki niebiesko-czerwone.

Barwy pułków strzelców konnych | edytuj kod

Strzelcy konni mieli kurtki ciemnozielone. Rajtuzy długie, sukienne z lampasami podwójnymi "na cal szerokimi"

Pułki różniły się barwą kołnierza, łapek rękawów, lampasów, wypustek i wierzchów bermyc.

Uwagi | edytuj kod

  1. W rzeczywistości mankiety i kołnierze noszono czerwone

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Bgusław Polak: Lance do boju. s. 60.
  2. a b c Ryszard Morawski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Generalicja i sztaby. s. 76.
  3. a b Ryszard Morawski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Ułani, gwardie honorowe, pospolite ruszenie, żandarmeria konna. s. 91.
  4. a b c Ryszard Morawski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Ułani, gwardie honorowe, pospolite ruszenie, żandarmeria konna. s. 82.
  5. a b c d e f g h Zdzisław Żygulski jun: Polski mundur wojskowy. s. 63.
  6. a b c d Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie: Księstwo Warszawskie 1807-1814. s. 172.
  7. a b c d e f g h i Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie: Księstwo Warszawskie 1807-1814. s. 173.
  8. a b c Ryszard Morawski, Paczuski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Ułani.... s. 29.Sprawdź autora:2.
  9. a b c Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie: Księstwo Warszawskie 1807-1814. s. 168.
  10. a b c Ryszard Morawski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Kawaleria. s. 64.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bronisław Gembarzewski: Wojsko polskie. Księstwo Warszawskie. 1807-1814. 1905.
  • Ryszard Morawski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Kawaleria. Warszawa: Bellona, 1990. ISBN 83-11-07956-0.
  • Ryszard Morawski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Artyleria, inżynierowie, saperzy. Warszawa: Karabela, 2011. ISBN 978-83-61229-02-5.
  • Bgusław Polak: Lance do boju. Szkice historyczne z dziejów jazdy wielkopolskiej X wiek – 1945 r.. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1986. ISBN 83-03-01373-4.
  • Leonard Ratajczak: Historyczny rodowód polskiego ceremoniału wojskowego. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. ISBN 83-11-06506-3.
  • Zdzisław Żygulski jun, Henryk Wielecki: Polski mundur wojskowy. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1988. ISBN 83-03-01483-8.
  • Red. Waldemar Zubek: Konferencja "Mundur wojsk Księstwa Warszawskiego - Raszyn 2010". Materiały pokonferencyjne. Zeszyty Raszyńskie 1/2011. ISBN 978-83-931067-2-1.
Na podstawie artykułu: "Barwy Armii Księstwa Warszawskiego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy