Baszta Karczmarzy I w Krakowie


Na mapach: 50°03′51″N 19°56′35″E/50,064167 19,943056

Baszta Karczmarzy I w Krakowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Baszta Karczmarzy I (według Ambrożego Grabowskiego „Kęsza”) – nieistniejąca już baszta obronna w obrębie murów miejskich Krakowa. Baszta stała po wschodniej stronie wylotu dzisiejszej ul. Szpitalnej w kierunku Plant. Basztę wzniesiono w 2. połowie XIV wieku w obrębie fortyfikacji miejskich. W dokumentach miejskich zachowały się dwie wzmianki dotyczące baszty w 1627 odnotowana jest naprawa murarska, a pod koniec XVII wieku basztę przejęła kongregacja kupiecka. Zburzono ją w 1. połowie XIX wieku na rozkaz władz austriackich, na mocy dekretu cesarza Franciszka II z 1806 roku.

Baszta Karczmarzy I (najdalsza) XVIII/XIX w.

Po jej wschodniej stronie znajdowała się Baszta Karczmarzy II, a od zachodu Baszta Pasamoników. Za obronę baszty był odpowiedzialny cech karczmarzy, piwowarów, słodowników, czeladzi karczmarskiej a w ostatnim okresie jej istnienia – kupców.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Ambroży Grabowski „Fortyfikacje dawnego Krakowa” wyd. 2007
Na podstawie artykułu: "Baszta Karczmarzy I w Krakowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy