Batalion Pionierów Nr 10 (austro-węgierski)


Batalion Pionierów Nr 10 (austro-węgierski) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Batalion Pionierów Nr 10 (PB. 10) – oddział pionierów cesarskiej i królewskiej Armii.

Spis treści

Historia batalionu | edytuj kod

Z dniem 1 maja 1893 roku, w Przemyślu (10 Korpus), został sformowany Batalion Pionierów Nr 10. Nowa jednostka została utworzona z 2. Batalionu Polowego w Przemyślu należącego do Pułku Inżynieryjnego Nr 2, którego komenda znajdowała się w Wiedniu[1][2].

Z dniem 1 października 1912 roku 5. kompania została włączona w skład nowo utworzonego Batalionu Saperów Nr 10, który stacjonował w tym samym garnizonie[3][4].

Batalion był podporządkowany komendantowi miejscowej 48 Brygady Piechoty, należącej do 24 Dywizji Piechoty[5][6].

W 1913 batalion zajmował koszary przy ówczesnej przy ul. Lipowej 5[7] (według stanu z 1899 roku była to grupa baraków nr III przy ul. Lipowej Dolnej 5 i Lipowej Górnej 15, oznaczona tymi samymi numerami konskrypcyjnymi: 266, 361 i 489)[8].

W czerwcu 1914 roku struktura narodowościowa żołnierzy batalionu kształtowała się następująco: Polacy – 50%, Ukraińcy – 30%, inni – 20%[9].

Kadra | edytuj kod

Komendanci batalionu
  • ppłk Emanuel Wawra (1893[10][2])
  • mjr Joseph Paur (1899)
  • mjr Oskar Bolberitz von Bleybach (1904[11] – 1906 → komendant 2. baonu IR. 5[12])
  • mjr / ppłk Johann Mischek (1906[13] – 1913 → inspektor pionierów w Linzu[14])
  • ppłk Joseph Watzek (od 1913[4])
Oficerowie

Przypisy | edytuj kod

  1. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1893 ↓, s. 833.
  2. a b Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1894 ↓, s. 880.
  3. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1913 ↓, s. 1111, 1120, 1133.
  4. a b Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 960.
  5. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1894 ↓, s. 113.
  6. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 101.
  7. Kalendarz Przemyski za rok 1914, Przemyśl: Leon Wasserwolf, 1913, s. 136 ..
  8. Kalendarz Przemyski na Rok Pański 1900, Przemyśl: Leon Wasserwolf, 1899, s. 111 ..
  9. Rydel 2001 ↓, s. 141.
  10. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1893 ↓, s. 833, ppłk Emanuel Wawra był komendantem 2. Batalionu Polowego w Przemyślu.
  11. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1905 ↓, s. 934.
  12. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1907 ↓, s. 434.
  13. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1907 ↓, s. 960.
  14. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 145, 952, 960, na stopień pułkownika został mianowany 22 maja 1913 roku, pełniąc służbę na stanowisku inspektora pionierów w Linzu pozostawał oficerem nadetatowym PB. 10.

Bibliografia | edytuj kod

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1893. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1893.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1894. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1894.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1906. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1905.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917.
  • Jan Rydel: W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2001. ISBN 83-7188-235-1.
Na podstawie artykułu: "Batalion Pionierów Nr 10 (austro-węgierski)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy