Bateria Qalet Marku


Na mapach: 35°56′42,2″N 14°27′14,1″E/35,945056 14,453917

Bateria Qalet Marku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bateria Qalet Marku (malt. Batterija ta' Qalet Marku, ang. Qalet Marku Battery), znana też jako Bateria D'Orbeau (malt. Batterija D'Orbeau, ang. D'Orbeau Battery), była to bateria artyleryjska w Baħar iċ-Ċagħaq, w granicach Naxxar na Malcie. Została zbudowana w latach 1715–1716 przez Zakon Joannitów, jako jedna z serii fortyfikacji nadbrzeżnych dokoła Wysp Maltańskich. Bateria została w olbrzymiej części zburzona, choć niektóre jej pozostałości są wciąż widoczne.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Bateria Qalet Marku została zbudowana w latach 1715–1716 jako część pierwszego programu budowy nadbrzeżnych baterii na Malcie. Najbliższymi fortyfikacjami baterii były wieża św. Marka na północy, reduta Qalet Marku na zachodzie (dziś zburzona) i reduta Baħar iċ-Ċagħaq na wschodzie. Budowa baterii kosztowała 1165 scudi[1].

Funamenty baterii Qalet Marku, wieża św. Marka w tle

Bateria oryginalnie składała się z pięciokątnej platformy działowej, otoczonej murem osłonowym ze strzelnicami[2]. Prostokątny blokhauz był ulokowany w środku baterii, a cała budowla otoczona była rowem wykutym w skale.

Do pierwszej połowy XX wieku bateria była wciąż w dobrym stanie. Wygląda na to, że została poważnie uszkodzona przed lub podczas II wojny światowej. W tym czasie, obok zrujnowanej baterii zbudowano betonowy bunkier[1].

Dzień dzisiejszy | edytuj kod

Dziś, jedynie rów oraz część muru ze skarpy są widoczne, lecz i one pokryte są roślinnością[3]. Mimo tego, uważa się, że miejsce posiada znaczne możliwości archeologiczne, jeśli tylko będzie prawidłowo odkryte i przestudiowane[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Lost landmarks of Malta: Batteria D’Orbeau – Qalet Marku, Baħar iċ-Ċaghaq (ang.). W: The Malta Independent [on-line]. 2014-02-23. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-27)].
  2. Stephen C. Spiteri: Naxxar and its fortifications (ang.). MilitaryArchitecture.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-20)].
  3. Environment Protection Directorate (MEPA) Report on EIA – Environmental Impact Statement (EIS) (ang.). MEPA, 07.2012. s. 21. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-26)].
  4. Stephen C. Spiteri: Campaigning for Rihama Battery (ang.). MilitaryArchitecture.com, 2012-08-28. [dostęp 2015-06-26].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bateria Qalet Marku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy