Belinda Bencic


Belinda Bencic w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Belinda Bencic (ur. 10 marca 1997 we Flawil) – szwajcarska tenisistka, zwyciężczyni French Open i Wimbledonu w grze pojedynczej dziewcząt z 2013 roku, zdobywczyni (razem z Rogerem Federerem) Pucharu Hopmana w 2018 i 2019 roku.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

Występy juniorskie | edytuj kod

Jako juniorka osiągnęła finały gry podwójnej dziewcząt Wimbledonu i US Open w 2012 roku oraz US Open w 2013 roku. Zwyciężała podczas juniorskich zawodów w grze pojedynczej dziewcząt na French Open i Wimbledonie w 2013 roku.

Sezon 2011 | edytuj kod

Występy na kortach zawodowych rozpoczęła w marcu 2011 roku, biorąc udział turnieju rangi ITF w szwajcarskim Fallanden. Wygrała tam kwalifikacje i w turnieju głównym dotarła do ćwierćfinału. W październiku tego samego roku otrzymała dziką kartę do udziału w kwalifikacjach turnieju WTA Tour w Luksemburgu, ale przegrała w pierwszej rundzie z Juliją Putincewą.

Sezon 2012 | edytuj kod

Od początku sezonu grała albo w turniejach ITF lub tylko w eliminacjach WTA Torur.

W kwietniu 2012 roku reprezentowała swój kraj w Pucharze Federacji w grze podwójnej, występując w parze z Amrą Sadiković.

We wrześniu 2012 roku, w egipskim Szarm el-Szejk, wygrała po raz pierwszy w karierze turniej rangi ITF i to zarówno w grze pojedynczej jak i podwójnej. Tydzień później, również w Szarm el-Szejk, ponownie wygrała turniej ITF. W sumie na swoim koncie ma wygrane dwa turnieje singlowe i dwa deblowe rangi ITF.

Sezon 2013 | edytuj kod

Sezon 2013 rozpoczęła od udanych eliminacji do turniejów ITF w amerykańskich Innisbrook, Port St. Lucie i Rancho Mirage, w których doszła później odpowiednio do rundy pierwszej, drugiej i ćwierćfinału. W marcu przegrała w pierwszej rundzie eliminacji do turnieju WTA Premier Mandatory w Miami z Coco Vandeweghe 3:6, 6:7(5).

W maju osiągnęła półfinał turnieju ITF w Indian Harbour Beach, w którym uległa Petrze Rampre 3:6, 6:0, 0:6. Miesiąc później ponownie zameldowała się w półfinale, tym razem w Lenzerheide, uznając wyższość Laury Siegemund 2:6, 4:6. Dobre występy zaowocowały otrzymaniem dzikiej karty do turnieju WTA Tour w Båstad. Mimo porażki w pierwszej rundzie z Aną Tatiszwili 6:2, 4:6, 4:6 została dostrzeżona i otrzymała kolejną dziką kartę, tym razem do głównego turnieju w Tokio. Pokonała w pierwszej rundzie Darję Gawriłową 6:2, 5:7, 7:5, lecz w drugiej nie dała jej szans rozstawiona z numerem siódmym Petra Kvitová, której Szwajcarka uległa 5:7, 4:6.

W październiku przeszła udanie przez eliminacje do turnieju w Osace. W pierwszym meczu turnieju głównego pokonała Lauren Davis 6:3, 7:5. W drugiej rundzie przegrała z późniejszą triumfatorką całej imprezy Samanthą Stosur 4:6, 2:6. Sezon zakończyła trzema dobrymi występami w turniejach ITF: finał w Makinohara przegrany z Zariną Dijas oraz dwa półfinały. Bencic awansowała z 626. pozycji na początku roku na 212. miejsce w rankingu WTA Tour.

Sezon 2014 | edytuj kod

Sezon 2014 rozpoczęła od wygrania eliminacji do Australian Open, a w turnieju głównym pokonała Kimiko Date-Krumm 6:4, 4:6, 6:3. W drugiej rundzie przegrała z późniejsza mistrzynią Li Na 0:6, 6:7(5). W marcu otrzymała dziką kartę do turnieju w Indian Wells, lecz nie wykorzystała szansy i odpadła po porażce w pierwszej rundzie z kwalifikantką Heather Watson 5:7, 4:6. Trzy tygodnie później wygrała eliminacje do turnieju w Charleston. W turnieju głównym wygrała po kolei z Mariją Kirilenko 6:1, 7:5, Mariną Erakovic 6:2, 6:1, Eliną Switoliną 6:7(4), 6:4, 6:1, a w ćwierćfinale ze sklasyfikowaną na jedenastej pozycji Sarą Errani 4:6, 6:2, 6:1. W walce o finał przegrała jednak z Janą Čepelovą 4:6, 7:5, 6:7(7).

Wygrane miesiąc później eliminacje w Madrycie (porażka w pierwszej rundzie turnieju głównego z Sereną Williams 2:6, 1:6) zaowocowały awansem Bencic do pierwszej setki rankingu WTA Tour. W czerwcu doszła do trzeciej rundy Wimbledonu. Na przełomie sierpnia i września osiągnęła największy sukces w dotychczasowej karierze, dochodząc do ćwierćfinału turnieju wielkoszlemowego w Nowym Jorku, wyeliminowawszy między innymi Angelique Kerber i Jelenę Janković. W październiku awansowała do pierwszego finału zawodów cyklu WTA Tour – w Tiencinie przegrała w nim z Alison Riske wynikiem 3:6, 4:6. Sezon zwieńczyła awansem na 33. miejsce rankingu.

Sezon 2015 | edytuj kod

Sezon 2015 rozpoczęła od porażek w pierwszych rundach w Sydney, Australian Open i Antwerpii. W marcu doszła do czwartej rundy Indian Wells, po raz pierwszy w karierze wygrywając z byłą liderką rankingu Caroline Wozniacki. Dwa tygodnie później dotarła ponownie do czwartej rundy podczas Miami Open. Na początku maja zwyciężyła w zawodach deblowych w Pradze, razem z Kateřiną Siniakovą pokonując Katerynę Bondarenko i Evę Hrdinovą 6:2, 6:2. Występy w grze pojedynczej nie były już jednak tak udane. Przegrała w pierwszych rundach w Pradze, Madrycie i Rzymie. Po nieudanym French Open (porażka w drugiej rundzie z Madison Keys 0:6, 3:6) osiągnęła drugi finał turnieju WTA Tour – w ’s-Hertogenbosch, gdzie przegrała z Camilą Giorgi 5:7, 3:6. Pierwsze zwycięstwo w WTA Tour Szwajcarka osiągnęła w czerwcu w Eastbourne, pokonując Agnieszkę Radwańską 6:4, 4:6, 6:0. W półfinale imprezy po raz drugi w sezonie pokonała Wozniacki – przy stanie 3:0 w pierwszym secie dla Bencic Dunka skreczowała. Podczas Wimbledonu przegrała w czwartej rundzie z Wiktoryją Azaranką 2:6, 3:6. Na początku sierpnia wygrała wraz z Kristiną Mladenovic turniej w Waszyngtonie w grze podwójnej. W rozgrywkach singlowych odpadła już w drugiej rundzie.

US Open Series 2015 rozpoczęła od drugiego zwycięstwa turniejowego podczas zawodów WTA Premier 5 w Toronto, podczas którego pokonała aż cztery zawodniczki z czołowej dziesiątki rankingu. W drugiej rundzie po raz trzeci w roku wygrała z Caroline Wozniacki 7:5, 7:5, w ćwierćfinale pokonała inną byłą liderkę rankingu WTA Anę Ivanović 6:4, 6:2, by w półfinale sprawić sensację, eliminując ówczesną liderkę Serenę Williams 3:6, 7:5, 6:4. W spotkaniu mistrzowskim wynikiem 7:6(5), 6:7(4), 3:0 pokonała Simonę Halep, która w trzecim secie poddała mecz. Dzięki tej wygranej awansowała na najwyższe w karierze 12. miejsce rankingu WTA Tour. W meczu trzeciej rundy podczas turnieju w Cincinnati, po przegraniu pierwszego seta z Lucie Šafářovą 2:6, skreczowała. Podczas US Open dotarła do trzeciej rundy, w której po raz czwarty w karierze musiała uznać wyższość Venus Williams, przegrywając 3:6, 4:6.

Ostatnią część sezonu w Azji rozpoczęła od udziału w tokijskim turnieju Toray Pan Pacific Open. W ćwierćfinale pokonała Garbiñe Muguruzę 7:6(1), 6:1, a w walce o finał po raz czwarty w sezonie ograła Caroline Wozniacki, tym razem 6:2, 6:4. W decydującym meczu turnieju przegrała z Agnieszką Radwańską 2:6, 2:6. W turnieju cyklu WTA Premier 5 w Wuhanie w II rundzie po przegraniu pierwszego seta 2:6 z Camilą Giorgi poddała mecz. Następny występ to zawody cyklu WTA Premier Mandatory w Pekinie gdzie swój udział również zakończyła na II rundzie oddając mecz walkowerem Mirjanie Lučić-Baroni.

Sezon zakończyła na czternastym miejscu w rankingu singlowym WTA Tour.

Sezon 2016 | edytuj kod

Szwajcarka rozpoczęła sezon od udziału w australijskich zawodach w Brisbane, jednakże w drugiej rundzie musiała uznać wyższość kwalifikantki Samanthy Crawford 5:7, 5:7. W drugim sprawdzianie przed Australian Open w Sydney Bencic zaprezentowała się znacznie lepiej, gdyż doszła do półfinału. W ćwierćfinale pokonała Jekatierinę Makarowa 6:0, 2:6, 6:4, jednak w walce o finał w pojedynku z Mónicą Puig skreczowała po przegraniu pierwszego seta 0:6. Rozstawiona z nr 12 Szwajcarka podczas Australian Open pokonała Alison Riske 6:4, 6:3, Tímeę Babos 6:3, 6:3 oraz Katerynę Bondarenko 4:6, 6:2, 6:4, lecz w 1/8 finału nie zdołała pokonać powracającej po kontuzji na korty Mariji Szarapowej, przegrywając w 5:7, 5:7.

Na początku lutego była główną autorką sensacyjnego zwycięstwa drużyny Szwajcarii w ćwierćfinale rozgrywek Pucharu Federacji. Pokonała najpierw Andreę Petkovic 6:3, 6:4, a dzień później triumfatorkę tegorocznego Australian Open Angelique Kerber 7:6(4), 6:3. Przy stanie 2-2 wspólnie z Martiną Hingis pokonały Petkovic i Annę-Lenę Grönefeld 6:3, 6:2, wprowadzając Szwajcarię po osiemnastu latach po raz pierwszy do półfinału[1].

W kolejnym turnieju, w Petersburgu, po raz pierwszy w historii występów na poziomie WTA była rozstawiona z numerem 1. Dzięki osiągnięciu finału (porażka z Robertą Vinci 4:6, 3:6) pierwszy raz w karierze awansowała do TOP 10 rankingu WTA Tour. Później jednak przegrała w pierwszych meczach w turniejach w Dubaju i Doha - z Jeleną Janković 6:4, 5:7, 4:6 i Coco Vandeweghe 4:6, 2:6.

Po nieudanych występach w USA i absencji na kortach ziemnych Bencic doszła do półfinału Ricoh Open, ale potem wygrywała już tylko pojedyncze mecze.

Sezon 2017 | edytuj kod

Nowy sezon rozpoczęła od porażek w pierwszych rundach w Sydney (z Juliją Putincewą 4:6, 3:2 krecz), Australian Open (z Sereną Williams 4:6, 3:6), Petersburgu (z Darją Kasatkiną 2:6, 5:7) i Acapulco (z Mirjaną Lučić-Baroni 5:7, 4:6). Pierwszą wygraną w głównym cyklu odnotowała dopiero w marcu. Na kortach w Indian Wells pokonała w pierwszej rundzie Cwetanę Pironkową 6:4, 6:1. Później Szwajcarka kontynuowała złą passę.

Po pięciomiesięcznej przerwie spowodowanej kontuzją wróciła do rywalizacji we wrześniu, triumfując w turnieju ITF w Petersburgu z pulą nagród 100 000 dolarów, w finale ogrywając Dajanę Jastremśką 6:2, 6:3. Później przegrała w półfinale małego turnieju ITF we Francji i doszła ćwierćfinału w Linzu (porażka z kwalifikantką Mihaelą Buzărnescu 4:6, 7:5, 6:7(4).

W listopadzie rozpoczęła zwycięską passę. Najpierw wygrała dwa turnieje cyklu WTA 125K: w Hua Hin (pokonała w finale Hsieh Su-wei) 6:3, 6:4 i w Tajpej (Arantxa Rus 7:6(3), 6:1). Na koniec roku, w grudniu, wygrała w turnieju ITF w Dubaju z pulą nagród 100 000 dolarów po kreczu w finale Ajli Tomljanović po pierwszym secie 6:4.

Sezon 2018 | edytuj kod

Na początku nowego roku zdobyła razem z Rogerem Federerem Puchar Hopmana, przegrywając tylko jeden mecz singlowy - z Angelique Kerber 4:6, 1:6. W pierwszej rundzie Australian Open nie dała szans ubiegłorocznej finalistce Venus Williams, wygrywając 6:3, 7:5, ale w meczu drugiej rundy uległa tenisistce z eliminacji Luksice Kumkhum 1:6, 3:6.

Historia występów wielkoszlemowych | edytuj kod

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej | edytuj kod

Występy w grze podwójnej | edytuj kod

Występy w grze mieszanej | edytuj kod

Finały turniejów WTA | edytuj kod

Gra pojedyncza 11 (5–6) | edytuj kod

Gra podwójna 2 (2–0) | edytuj kod

Finały turniejów rangi ITF | edytuj kod

Gra pojedyncza 6 (5–1) | edytuj kod

Gra podwójna 5 (3–2) | edytuj kod

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych | edytuj kod

Gra pojedyncza (2) | edytuj kod

Gra podwójna (3) | edytuj kod

Zwycięstwa nad zawodniczkami klasyfikowanymi w danym momencie w TOP 20 rankingu WTA | edytuj kod

Stan na 29.02.2016

Bilans spotkań z zawodniczkami z TOP 10 rankingu WTA | edytuj kod

Bilans bezpośrednich spotkań z tenisistkami, które kiedykolwiek znajdowały się w TOP 10 rankingu WTA Tour. Zawodniczki aktywne pogrubione.

Stan na 22.02.2019

Przypisy | edytuj kod

  1. WTA: Pliskova, Garcia shine in Fed Cup (ang.). www.wtatennis.com, 07.02.2016. [dostęp 08 lutego 2016].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Belinda Bencic" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy