Bengt Gabrielsson Oxenstierna


Bengt Gabrielsson Oxenstierna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bengt Gabrielsson Oxenstierna lub Benedict Oxenstjerna (ur. 1623 w parafii Esterna, w gminie Norrtälje; zm. 1702 w Sztokholmie) – szwedzki polityk i dyplomata.

W 1655 (potop szwedzki) był administratorem podbitych przez szwedzkie wojska ziem w Polsce; Kujaw i Mazowsza. Uczestnik kongresu pokojowego w Oliwie w 1660 roku[1]. Oxenstierna był przedstawicielem Szwecji w wielu krajach Europy. Poświęcił życie zabezpieczeniu pokoju w Europie. Ambasador w Rosji w roku 1673, gdzie towarzyszył mu Carl Piper. Był jednym ze szwedzkich wysłanników na kongres w Nijmegen (1676).

W latach 1674-1676 poseł w Wiedniu. Był przewodniczącym Szwedzkiej Rady Królewskiej od roku 1685 do 12 VII 1702.

Słynny kanclerz szwedzki Axel Oxenstierna był jego wujem, a syn Axela Gabriel Bengtsson Oxenstierna (1586-1656) kuzynem.

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia dyplomacji polskiej, t. II: 1572-1795, pod redakcją Zbigniewa Wójcika, Warszawa 1982, s. 216.

Bibliografia | edytuj kod

  • W. L. Svedelius, Count Carl Piper,Stockholm, 1869.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bengt Gabrielsson Oxenstierna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy