Berengaria z Barcelony


Berengaria z Barcelony w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Berengaria z Barcelony (lub Berenguela) (ur. 1116, zm. w lutym 1149[1] w Palencii[1]) – królowa Kastylii, Leónu i Galicji jako żona Alfonsa VII. Córka hrabiego Barcelony i Prowansji Rajmunda Berengara III Wielkiego i jego trzeciej żony Douce de Gévaudaun.

W 1128 roku Berengaria poślubiła króla Kastylii, Leónu i Galicji Alfonsa VII.

Berengaria z Alfonsem mieli dzieci:

  • Sancha III (1134–1158), króla Kastylii
  • Ramona (ok. 1136-?),
  • Ferdynanda II (1137–1188), króla Leónu i Galicji
  • Sanchę (1137–1179), królową Nawarry,
  • Konstancję (1141–1160), królową Francji,
  • Garcię (ok 1142–1145/6),
  • Alfonsa (ok. 1144–ok. 1149)

Berengaria zmarła w połowie lutego 1149 roku w Palencii[1]. Jej ciało przewieziono do Leónu, a następnie została pochowana w Santiago de Compostela[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Manuel Recuero Astray: Berenguela Berenguer (hiszp.). Real Academia de la Historia. [dostęp 2019-03-16].
Na podstawie artykułu: "Berengaria z Barcelony" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy