Bernard Żbik


Bernard Żbik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bernard Żbik – postać fikcyjna, stworzona przez Adama Nasielskiego w 1933, inspektor Centrali Urzędu Śledczego w Warszawie. Słynie z ostrego języka, psychologicznych technik przesłuchań i zamiłowania do papierosów. Postrach morderców. Współpracuje stale z doktorem Dalczewskim, aspirantem Adamem Billewskim oraz wywiadowcami: Więckiem, Wielgusem, Rogalskim, Sznajderem i Kobylańskim. Postacie te pojawiły się w prawie każdej z 9 książek serii Wielkie gry Bernarda Żbika.

Przypuszczalnie Bernard Żbik był pierwowzorem dla komiksowego kapitana MO Jana Żbika[1].

Wielkie gry Bernarda Żbika, zapomniane w PRL, są wznawiane od 2013.

Wielkie gry Bernarda Żbika | edytuj kod

  • Alibi (1933; wznowiona 2013)
  • Opera śmierci (1934; wznowiona 2014)
  • Człowiek z Kimberley (1934; wznowiona 2014)
  • Dom Tajemnic (1935, wznowiona 2015)
  • Grobowiec Ozyrysa (1936, wznowiona 2015)
  • Puama E. (1936, wznowiona 2016)
  • Skok w otchłań (1936, wznowiona 2016)
  • As Pik (1938, wznowiona 2017)
  • Koralowy sztylet (1938, wznowiona 2017)

Przypisy | edytuj kod

  1. melbourne [1]
Na podstawie artykułu: "Bernard Żbik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy