Bernard Nuszkowski


Bernard Nuszkowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bernard Edmund Nuszkowski (ur. 6 listopada 1913 w Bydgoszczy - zm. 1942 we Lwowie) – polski dziennikarz.

Życiorys | edytuj kod

Był synem Karola i Marianny z Głazików. Ukończył Wyższą Szkołę Dziennikarską w Warszawie. Po studiach pracował w pismach chojnickich: Dzienniku Pomorskim i Ludzie Pomorskim, redagując m.in. jego dodatki - Rodzina i Zabory. Następnie był pracownikiem Polskiej Agencji Telegraficznej oraz współpracował z Dziennikiem Bydgoskim, Kurierem Bydgoskim oraz Teką Pomorską. W latach 1937-1939 kierował Studiem Bydgoskim Pomorskiej Rozgłośni Polskiego Radia.

W jego działalności najwięcej miejsca zajmowały problemy kultury i gospodarki Pomorza. Bliskie były mu również sprawy pomorskiej młodzieży akademickiej. Był członkiem Stowarzyszenia Przyjaciół Pomorza i korporacji studentów Pomorza.

Zginął w 1942 r. rozstrzelany przez Niemców na placu Krakowskim we Lwowie.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom I. Bydgoszcz 1994, str. 84-85
Na podstawie artykułu: "Bernard Nuszkowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy