Bernardo Navagero


Bernardo Navagero w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bernardo Navagero (ur. w 1507 w Wenecji, zm. 13 kwietnia 1565 w Weronie) – włoski kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1507 roku w Wenecji, jako syn Gianluigiego Navagero i Lucrezii Agostini[1]. Studiował filozofię w Padwie, a następnie poślubił Istrianę Lando, z którą miał dwójkę dzieci[1]. Po śmierci żony pełnił funkcje ambasadora Republiki Weneckiej w Dalmacji, w Królestwie Niemeckim, przy cesarzu rzymskim, przy królu Francji i w Rzymie[1]. 26 lutego 1561 roku został kreowany kardynałem diakonem[1]. 2 czerwca został podniesiony do rangi kardynała prezbitera i otrzymał kościół tytularny San Nicola fra le Immagini[2]. 15 września 1562 roku został administratorem apostolskim Werony; zrezygnował z tej funkcji krótko przed śmiercią[2]. Zmarł 13 kwietnia 1565 roku w Weronie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Bernardo Navagero (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-02-15].
  2. a b Bernardo Navagero (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-02-15].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bernardo Navagero" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy