Bernardo Tasso


Bernardo Tasso w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bernardo Tasso (ur. 11 listopada 1493 w Bergamo, zm. 5 września 1569 w Ostiglii) − dworzanin i poeta, uznany za jednego z największych w literaturze włoskiej późnego renesansu[1]; jego dojrzała twórczość jest zaś wyrazem kryzysu tej epoki[2].

Spis treści

Życie | edytuj kod

Twórczość | edytuj kod

Bernardo Tasso zasłynął początkowo jako liryk horacjański, pisarz sielanek i wierszy miłosnych, również autor obszernego romansu rycerskiego L'Amadigi, liczącego sto pieśni. Po śmierci żony w 1556, nawiązawszy kontakt z wybitnymi postaciami kontrreformacji, zwrócił się w stronę poezji religijnej wiernej ideałom soboru trydenckiego. Porównywano go wówczas do Michała Anioła czy Vittorii Colonny. Przyćmiony sławą swojego syna, Torquato'a, popadł on jednak dość szybko w zapomnienie.

W Polsce znana jest jego twórczość psalmiczna wiernie tłumaczona przez Sebastiana Grabowieckiego.

Polskie przekłady | edytuj kod

Wiersze religijne Tassa znane są polskiemu czytelnikowi dzięki dwudziestu wiernym przekładom Sebastiana Grabowieckiego włączonym do jego Setnika rymów duchownych.

Przypisy | edytuj kod

  1. Encyclopaedia Britannica Online
  2. Poezja wczesnego baroku. W: Czesław Hernas: Literatura baroku. Warszawa: PWN, 1999, s. 31266. ISBN 83-01-12895-X.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bernardo Tasso" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy