Bernardyn z Fossy


Bernardyn z Fossy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bernardyn z Fossy lub Bernardino z L’Aquila (ur. 1421 w Fossie, zm. 27 listopada 1503 w L’Aquili we Włoszech) – włoski prowincjał, prokurator generalny i błogosławiony Kościoła katolickiego[1].

Życiorys | edytuj kod

Uzyskał doktorat z prawa w Perugii, a w wieku 21 lat wstąpił do zakonu Braci Mniejszych. Piastował różne stanowiska w franciszkańskich klasztorach w Gubbio, Stroud, Umbrii i Abruzji. Dwukrotnie w latach 1454-1460 i 1472-1475 w swoim regionie i w latach 1464-1467 w Bośni i Dalmacji był przełożonym prowincjalnym; w latach 1467-1469 był prokuratorem generalnym zakonu w kurii rzymskiej. Zmarł w klasztorze 27 listopada 1503 roku.

Jego Kult jako błogosławionego został potwierdzony 26 marca 1828 roku przez papieża Leona XII[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Beato Bernardino da Fossa (wł.). santiebeati.it. [dostęp 2014-12-25].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bernardyn z Fossy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy