Bernhard von Bülow


Bernhard von Bülow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Książę Bernhard Heinrich Karl Martin von Bülow (ur. 3 maja 1849, zm. 28 października 1929 w Rzymie) – niemiecki polityk, dyplomata, kanclerz II Rzeszy oraz premier Prus w latach 1900-1909.

W roku 1887 wyraził nadzieję, iż przyszły konflikt zbrojny pozwoli na wypędzenie Polaków z polskich ziem zagarniętych przez Niemcy[1].

W czasie swojego urzędowania skupiał się głównie na sprawach zagranicznych. Prowadził politykę imperialną i mocarstwową, którą znaczyły m.in.: interwencja w Chinach i dalsza rozbudowa floty. Po ustąpieniu z urzędu kanclerza był ambasadorem we Włoszech w latach 1914-1915.

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Herbert A. Strauss (red.): Hostages of Modernization: Studies on Modern Antisemitism, 1870-1933/39. Berlin, 1993, s. 35
  2. a b c d e f g h i Prince von Bülow: Memoirs. From appointment as Secretary of State for Foreign Affairs to Morocco Crisis, 1897-1903. Putnam, 1931. s. 538
  3. Calendario reale per l'anno 1910. Rzym: Unione Cooperativa, 1910. s. 185
  4. Chevaliers de la Toison d'Or. antiquesatoz.com
  5. Jørgen Pedersen: Riddere af Elefantordenen 1559-2009. Frederiksberg, Syddansk Universitetsforlag, 2009. s. 456
  6. Per Nordenvall: Kungliga Serafimerorden 1748-1998. Sztokholm: Kungl. Maj:ts orden, 1998
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bernhard von Bülow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy