Bet ha-Emek


Na mapach: 32°58′16″N 35°08′42″E/32,971111 35,145000

Bet ha-Emek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bet ha-Emek (hebr. בית העמק) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit).

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Kibuc Bet ha-Emek jest położony na wysokości 50 metrów n.p.m. na zboczach wzgórz Zachodniej Galilei. Okoliczny teren łagodnie opada w kierunku zachodnim na równinę przybrzeżną Izraela. Na południe od osady przepływa strumień Zoch, a na północy strumień Bet ha-Emek. W otoczeniu znajdują się miasta Akka i Naharijja, miejscowości Kafr Jasif, Dżudajda-Makr i Mazra’a, kibuce Szamerat, Lochame ha-Geta’ot i Ewron, moszawy Netiw ha-Szajjara, Amka i Regba, wioska komunalna Aszerat, wioska chrześcijańska Nes Ammim, oraz arabska wioska Szajch Dannun.

Podział administracyjny | edytuj kod

Bet ha-Emek jest położony w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym.

Demografia | edytuj kod

Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:

Historia | edytuj kod

W czasach krzyżowców w rejonie tym wybudowano zamek obronny nazywany Coket. Później istniała tutaj arabska wioska Kuwajkat. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała ten obszar państwu arabskiemu[3]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w wiosce stacjonowały arabskie milicje, które paraliżowały żydowską komunikację w Galilei. Z tego powodu w nocy z 18 na 19 stycznia 1948 roku żydowska organizacja paramilitarna Hagana podjęła nieudaną próbę zajęcia wioski. Do kolejnego ataku doszło w nocy z 6 na 7 lutego[4]. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej izraelska armia przeprowadziła operację „Dekel”. Na samym jej początku, w nocy z 8 na 9 lipca 1948 roku Izraelczycy po krótkiej walce zajęli wioskę Kuwajkat. Większość mieszkańców uciekła wówczas do sąsiednich arabskich wiosek. Tych którzy pozostali wysiedlono do wioski Kafr Jasif, natomiast wszystkie domy wyburzono[5].

Współczesny kibuc został założony w 1949 roku przez członków młodzieżowej organizacji syjonistycznej Ha-Bonim Deror z Węgier. W 1952 roku doszło do politycznego rozłamu wewnątrz członków kibucu, w wyniku czego osadę opuściła większość z grupy założycielskiej. W kolejnych latach ich miejsce zajęli nowi emigranci z Wielkiej Brytanii, Holandii, Stanów Zjednoczonych, Ameryki Południowej i Afryki Północnej[6]. W latach 80. XX wieku kibuc znalazł się w kryzysie gospodarczym. Obecnie jest w trakcie przekształceń prywatyzacyjnych[7]. W 2012 roku przystąpiono do budowy nowych domów mieszkalnych, które zostaną wystawione na sprzedaż[8].

Nazwa | edytuj kod

Nazwa kibucu została zaczerpnięta od biblijnego miasta Bet-Haemek, należące do izraelskiego pokolenia Asera[a]. Nazwa tłumaczona na język polski oznacza Dom Doliny.

Edukacja | edytuj kod

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej i średniej w kibucu Kabri.

Kultura i sport | edytuj kod

W kibucu znajduje się dom kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest basen pływacki oraz boisko do piłki nożnej.

Gospodarka | edytuj kod

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawia się awokado i banany. Hoduje się drób oraz bydło mleczne. Z przedsiębiorstw jest fabryka obuwia ortopedycznego oraz zakład produkujący wyroby z jedwabiu. Część mieszkańców pracuje poza kibucem, dojeżdżając do pobliskich stref przemysłowych.

Infrastruktura | edytuj kod

Kibuc posiada własną przychodnię zdrowia, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.

Transport | edytuj kod

Z kibucu wyjeżdża się na wschód na drogę nr 70, którą jadąc na północ dojeżdża się do skrzyżowania z lokalną drogą prowadzącą na wschód do wioski Aszerat i moszawu Amka, lub dalej do wioski Szajch Dannun. Natomiast jadąc drogą nr 70 na południe dojeżdża się do miejscowości Kafr Jasif.

Uwagi | edytuj kod

  1. Zobacz: Księga Jozuego 19,27: „a następnie zwracała się na wschód słońca do Bet-Dagon, dotykała dziedzictwa Zabulona i doliny Jiftach-El na północy, ciągnęła się przez Bet-Haemek i Neiel, biegnąc do Kabulu. Ze strony północnej należały:”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy | edytuj kod

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  3. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2013-04-26].
  4. Walid Khalidi: All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington DC: Institute for Palestine Studies, 1992, s. 22. ISBN 0-88728-224-5.
  5. Welcome To Kuwaykat (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  6. Bet ha-Emek (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  7. Bet ha-Emek (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  8. Bet ha-Emek (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-04-26].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bet ha-Emek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy