Betanki


Betanki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Betanki, Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej (łac. Congregatio Sororum Familae Betanensis, CSFB) – rzymskokatolickie żeńskie zgromadzenie zakonne zatwierdzone 25 stycznia 1992 roku przez papieża Jana Pawła II.

Spis treści

Historia[1] | edytuj kod

Początki zgromadzenia | edytuj kod

Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej powstało w Polsce 17 kwietnia 1930 roku z inspiracji salwatorianina, ks. Józefa Chryzostoma Małysiaka. W początkach swojego istnienia pod nazwą Towarzystwo Służby Betańskiej było stowarzyszeniem kobiet, które pomagały w parafiach i zajmowały się działalnością misyjno-rekolekcyjną.

Zgromadzenie na prawach diecezjalnych | edytuj kod

Jako zgromadzenie diecezjalne wspólnotę zatwierdził 24 kwietnia 1930 roku papież Pius XI. Pierwszą przełożoną generalną zgromadzenia była siostra Irena Parasiewicz. Nową kongregację zaakceptował ówczesny prymas Polski kardynał August Hlond. Wyznaczył fundacji dom w Puszczykowie koło Poznania. W 1932 roku wydał też dekret o zmianie nazwy wspólnoty na Towarzystwo Pracy Betańskiej. W 1934 siostry przeniosły się do Kielc, gdzie od biskupa Augustyna Łosińskiego 12 października 1934 roku otrzymały zatwierdzenie kanoniczne jako zgromadzenie zakonne. W 1935 roku betanki przeniosły się do diecezji lubelskiej. Tam 25 lipca 1939 roku biskup Marian Leon Fulman zatwierdził Konstytucje Towarzystwa Pracy Betańskiej i nadał mu osobowość prawną. Po II wojnie światowej w 1948 roku biskup Stefan Wyszyński wydał dekret reformacyjny zgromadzenia i ustanowił kapłana, który miał sprawować opiekę duchową nad wspólnotą. W 1954 roku kongregacja przyjęła nazwę Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej. 10 września 1959 roku betanki zostały afiliowane do zakonu ojców kapucynów i przyjęły regułę św. Franciszka z Asyżu. W 1966 roku siostry ze zgromadzenia zwróciły się do biskupa lubelskiego z prośbą o pozwolenie na składanie ślubów zakonnych czasowych i wieczystych, zamiast, jak dotąd, przyrzeczeń. W odpowiedzi na tę prośbę biskup Piotr Kałwa zezwolił na składanie ślubów prostych zwykłych. W 1978 i 1988 zreformowano konstytucje betanek.

Zgromadzenie o charakterze powszechnym | edytuj kod

25 stycznia 1992 roku papież Jan Paweł II zatwierdził zgromadzenie jako zakonne w całym Kościele katolickim. Dom generalny sióstr betanek znajduje się obecnie w Lublinie.

Działalność[2] | edytuj kod

Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej zostało powołane przede wszystkim do służby pomocniczej w parafiach. Betanki są katechetkami, zakrystiankami, organistkami, zajmują się prowadzeniem gospodarstwa domowego na plebanii. Niekiedy pełnią również funkcję pielęgniarek oraz uczestniczą w misjach.

Formacja zakonna[3] | edytuj kod

Formacja zakonna składa się z około rocznego postulatu, dwuletniego nowicjatu oraz junioratu trwającego 6 lat. Nowicjat dzieli się na 2 jednoroczne okresy: nowicjat kanoniczny, kończący się obłóczynami i nowicjat apostolski.

Strój zakonny[4] | edytuj kod

Betanki noszą czarny habit z białym kołnierzykiem, przepasany czarnym paskiem, na głowie czarny welon z białą wypustką oraz krzyż na łańcuszku. W okresie letnim noszą także strój koloru szarego. Nowicjuszki będące na drugim roku noszą czarny habit, biały welon oraz medal z Niepokalaną.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia Zgromadzenia - KIM JESTEŚMY ? - Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej, „Historia Zgromadzenia - KIM JESTEŚMY ? - Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej” [dostęp 2017-03-30]  (pol.).
  2. NASZE APOSTOLSTWO - Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej, „NASZE APOSTOLSTWO - Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej” [dostęp 2017-03-30]  (pol.).
  3. ?, FORMACJA - Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej, „FORMACJA - Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej” [dostęp 2017-03-30]  (pol.).
  4. Mk, Betanki, Zakony i zgromadzenia zakonne na świecie [dostęp 2017-03-30] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Betanki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy