Biała Kuta


Na mapach: 54°09′07″N 21°56′47″E/54,151944 21,946389

Biała Kuta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biała Kuta – jezioro w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Pozezdrze[1].

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim[2], w mezoregionie Wielkich Jezior Mazurskich[3], w dorzeczu SapinaWęgorapaPregoła. Znajduje się około 12 km w kierunku północno-wschodnim od Giżycka, 1 km na północny wschód od wsi Wilkus. Do jeziora wpada od wschodu ciek wodny o nazwie Dopływ z jez. Krzywa Kuta od strony jeziora Krzywa Kuta, który następnie wypływa na południu w kierunku jeziora Wilkus[4].

Dno jest grząskie. Brzegi porastają lasy m.in. olchy i brzozy[5].

Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Stręgiel w zlewni rzeki Węgorapa – nr 9[6], jego użytkownikiem jest Polski Związek Wędkarski[5]. Znajduje się na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich o łącznej powierzchni 85 527,0 ha[7].

Morfometria | edytuj kod

Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 21,3 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 1,4 m, a maksymalna – 3,2 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 134,3 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 318,2 tys. m³[2]. Maksymalna długość jeziora to 1200 m, a szerokość 380 m. Długość linii brzegowej wynosi 2700 m[5].

Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 17,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 134,6 m n.p.m.[2]

Przyroda | edytuj kod

Roślinność przybrzeżna to głównie trzcina. Wśród niezbyt obfitej roślinności zanurzonej występuje m.in. rdestnica[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 11. ISBN 83-239-9607-5. OCLC 749337950.
  2. a b c Adam Choiński: Katalog Jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 348. ISBN 83-232-1732-7. OCLC 169954726.
  3. Roman Zielony, Alina Kliczkowska: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010. Warszawa: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2012. ISBN 978-83-61633-62-4.
  4. Dopływ z jez. Krzywa Kuta >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-04-29].
  5. a b c d Jerzy Waluga, Henryk Chmielewski: Wielkie Jeziora Mazurskie. Północ. Olsztyn: Instytut Rybactwa Śródlądowego, 1999, s. 14–15. ISBN 83-87506-16-8. OCLC 749533945.
  6. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie: Obwieszczenie nr 3/2016 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia 30 września 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia w sprawie ustanowienia obwodów rybackich na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących. edziennik.mazowieckie.pl, 30 września 2016. [dostęp 2020-02-29].
  7. Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego: Uchwała Nr XXII/430/12 Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich.. bip.warmia.mazury.pl, 27 listopada 2012. [dostęp 2017-04-29].
Na podstawie artykułu: "Biała Kuta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy