Białobrzegi (Krosno)


Na mapach: 49,705897°N 21,751468°E/49,705897 21,751468

Białobrzegi (Krosno) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Białobrzegi – część miasta Krosna[1], jednostka pomocnicza gminy (dzielnica)[2].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Początkowo była to osada – notowana jako przedmieście lub wieś: inter suburbanos Palversee[3] (1410)[4][5]; Byalebrzegky (1473), Byalobrzegi (1532).

W 1542 w Białobrzegach istniał kamieniołom. Wieś królewska położona na przełomie XVI i XVII wieku w ziemi sanockiej województwa ruskiego[6], w drugiej połowie XVII wieku należała do tenuty Besko starostwa sanockiego[7].

Badania geologiczne wykazały, że dzielnica leży w pasie pokładów roponośnych, co zachęciło spółki do postawienia kilku szybów wiertniczych. W 1903 r. rozpoczęła działalność rafineria. Po I wojnie światowej przeprowadzono próby wierceń, lecz bez sukcesów, co spowodowało zamknięcie szybów.

Białobrzego zostały ustanowione dzielnicą Krosna od 1925[8]. Dzielnica Białobrzegi została zabudowana wzdłuż Wisłoka, po obu stronach rzeki.

Po odzyskaniu niepodległości Polski miastu zaczęło brakować terenów pod zabudowę. Tym samym pomysł przyłączenia Białobrzegów do Krosna, miał charakter ekonomiczno-urbanistyczny. Do przyłączenia doszło 1926. Przez długi czas ta część miasta była określana rolniczą enklawą.

W Białobrzegach urodzili się Jan Machnicki, Szymon Zuzak, Jan Niezgoda, Józef Kwaciszewski (współorganizował Związek Strzelecki w Białobrzegach i wyruszył z oddziałem na wojnę w celu wyzwolenia Polski), Józef Czuchra, Władysław Gomułka.

Obiekty | edytuj kod

  • Pomnik przy ul. Krakowskiej, z napisem na tablicy: Białobrzeżanom poległym za Ojczyznę w I Wojnie Światowej i Wojnie polsko-bolszewickiej 1914-1920, Społeczeństwo dzielnicy Białobrzegi
  • Kościół Bożego Miłosierdzia z tablicą ku czci poległych mieszkańców w I i w II wojnie światowej.

Dojazd | edytuj kod

  • Na ulice Konopnickiej (kościół Bożego Miłosierdzia), Kopernika i Moniuszki linia MKS Krosno "G".
  • Na ulicę Białobrzeską linia "3" obsługiwana przez miejskiego przewoźnika oraz prywatni przewoźnicy jeżdżący w kierunku Odrzykonia.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. Dzielnice i osiedla. [dostęp 2020-08-25].
  3. Etymologicznie nazwa pochodzi od niem.: Palvė, według Adama Fastnachta p. 354. omawiana forma jest być może graficznym przekształceniem zapisu "Byalybrzeg". w: Władysław Makarski. Nazwy miejscowości... str. 43.
  4. Władysław Makarski. Nazwy miejscowości dawnej ziemi sanockiej. KUL Wydział Nauk Humanistycznych. – Lublin : Redakcja Wydawnictw KUL, 1986. ​ISBN 83-00-00202-2​ str. 42
  5. Adam Fastnacht: Słownik historyczno-geograficzny ziemi sanockiej w średniowieczu, Tom I, str. 122
  6. Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie , [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 4.
  7. Lustracja województwa ruskiego 1661-1665. Cz. 1, Ziemia Przemyska i Sanocka, wydali Kazimierz Arłamowski i Wanda Kaput, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 250.
  8. Dz.U. 1924 nr 117 poz. 1053
Na podstawie artykułu: "Białobrzegi (Krosno)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy