Bia (mitologia)


Bia (mitologia) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bia (także Przemoc, Siła; gr. Βία Bía, Βίη Bíē, łac. Vis ‘siła’) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie siły oraz przemocy[1].

Uchodziła za córkę tytana Pallasa i Styksu oraz za siostrę Nike, Zelosa i Kratosa[2]. Brała udział w zniewoleniu Prometeusza wraz z Kratosem.

Przypisy | edytuj kod

  1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 405. ISBN 83-04-04673-3.
  2. PierreP. Grimal PierreP., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, JerzyJ. Łanowski (red.), MariaM. Bronarska (tłum.), Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, 2008, s. 327, ISBN 978-83-04-04673-3, OCLC 297685612 .

Bibliografia | edytuj kod

  • Aaron J. Atsma: Bia (ang.). theoi.com. [dostęp 2013-08-13].
Na podstawie artykułu: "Bia (mitologia)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy