Biblioteka Ambrozjańska


Na mapach: 45°27′47,16″N 9°11′07,44″E/45,463100 9,185400

Biblioteka Ambrozjańska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biblioteka Ambrozjańska (wł. Biblioteca Ambrosiana) – biblioteka w Mediolanie, we Włoszech, zawierająca wiele wartościowych dzieł literackich kultury światowej.

Została założona przez ks. kardynała Fryderyka Boromeusza (1564–1631), miała gromadzić rzadkie książki i manuskrypty. Trzonem jej zbiorów stała się biblioteka benedyktynów z Bobbio (1606) i zbiór Vincenza Paniellego.

Budowę gmachu biblioteki rozpoczęto w 1603, a w 1609[2] udostępniono ją publiczności. Była to druga w Europie biblioteka publiczna po Bodleian Library w Oksfordzie. Początkowo gromadziła 15 tys. manuskryptów i 30 tys. książek drukowanych. W 1625 kardynał Boromeusz utworzył akademię, która miała się zająć gromadzeniem obrazów i grafiki, a która stała się zaczątkiem dzisiejszej Pinakoteki Ambrozjańskiej.

Fasada budynku mieszczącego Bibliotekę Ambrozjańską

Pośród najcenniejszych rękopisów przechowywanych w tej bibliotece jest Kanon Muratoriego (najwcześniejszy katalog ksiąg Nowego Testamentu) i Kodeks Atlantycki Leonarda da Vinci.

Prefektem Biblioteki Ambrozjańskiej był m.in. popularny włoski biblista ks. arcybiskup Gianfranco Ravasi oraz ks. Achille Ratti, późniejszy papież Pius XI.

Przypisy | edytuj kod

  1. Organi direttivi – Veneranda Biblioteca Ambrosiana (wł.). ambrosiana.it. [dostęp 2019-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-08)].
  2. Józef Andrzej Gierowski: Historia Włoch. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986, s. 251. ISBN 83-04-01943-4.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (biblioteka):
Na podstawie artykułu: "Biblioteka Ambrozjańska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy