Biblioteka Elbląska


Na mapach: 54°09′27,8852″N 19°23′44,0804″E/54,157746 19,395578

Biblioteka Elbląska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biblioteka Elbląskabiblioteka założona w 1601 roku przez Jana Myliusa.

Biblioteka Elbląska dysponuje ponadpółmilionowym księgozbiorem, z czego 55 690 woluminów to zbiory o charakterze naukowym, takie jak: inkunabuły, starodruki, rękopisy, wydawnictwa kartograficzne, muzykalia, ekslibrisy, czasopisma oraz książki z XIX i XX wieku z różnych dziedzin wiedzy i literatury[potrzebny przypis].

Siedziba biblioteki znajduje się w dzielnicy Stare Miasto. Tworzy ją kompleks budynków, w skład którego wchodzą między innymi: średniowieczny szpital, zrujnowany w ostatnich dniach II wojny światowej, czy dawna fabryka tekstylna. W trakcie rekonstrukcji jest również obiekt, który będzie siedzibą Biblioteki Pedagogicznej[potrzebny przypis].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Elbląg po dobrowolnym przyłączeniu się do Rzeczypospolitej w 1454 zaczął odgrywać coraz większą role na polu gospodarczym i politycznym oraz polu nauki, oświaty i kultury w Prusach Królewskich. Dzięki licznym przywilejom oraz dobrom wiejskim miasto stanowiło wydzielony teren, podobnie jak Gdańsk bądź Toruń. Te trzy wielkie miasta pruskie uznawały zwierzchność króla polskiego, ale zaznaczały wyraźnie odrębność prawno-ustrojową i autonomię. W skali Rzeczypospolitej Elbląg był miastem średniej wielkości. Rządziła nim Rada Miejska, zwana inaczej Pierwszym Ordynkiem. Ona ściągała podatki, dysponowała dochodami, decydowała o wszystkich ważniejszych sprawach miejskich, łącznie ze szkolnictwem i kulturą. W Elblągu, podobnie jak i w innych miastach Prus Królewskich, pokaźną grupę narodowościową, szczególnie wśród wyższych warstw społecznych stanowili przybysze z krajów niemieckich[potrzebny przypis].

Historia lokalizacji | edytuj kod

W ciągu 400 lat biblioteka elbląska zmieniła swoją siedzibę wielokrotnie. Pierwszą siedziba było stare gimnazjum nienadające się już do celów dydaktycznych. Następnie w 1882 siedzibę biblioteki przeniesiono na dzisiejszą ul. Królewiecką, stamtąd ok. 1916 roku na ówczesną Junkerstraße (dzisiejsza ul. Giermków), a wkrótce potem na dzisiejszą ul. Wolności. Obecnie kompleks biblioteczny mieści się przy ul. św. Ducha, w budynku dawnego kościoła św. Ducha[1].

Zbiory | edytuj kod

Biblioteka posiada bogate zbiory z wielu dziedzin, m.in. archeologii, geografii, dziennikarstwa, paleontologii, języków obcych, fizyki i mikrobiologii. Jest to centrum wiedzy wykorzystywane m.in. przez studentów elbląskich, posiada jednak także unikatowe zbiory, po które sięgają osoby z innych miast[potrzebny przypis].

Zbiory Biblioteki Elbląskiej ( starodruki)

Przypisy | edytuj kod

  1. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 s. 37 ​​​ISBN 83-7200-631-8
Na podstawie artykułu: "Biblioteka Elbląska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy