Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie


Na mapach: 52°12′35,028″N 21°00′32,731″E/52,209730 21,009092

Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Budynek Biblioteki od strony południowej Czytelnia Główna

Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie – centralna biblioteka Szkoły Głównej Handlowej. Gromadzi zbiory z zakresu nauk ekonomicznych: historii myśli ekonomicznej, ekonometrii, polityki ekonomicznej, historii i geografii gospodarczej poszczególnych krajów, prawa gospodarczego, statystyki, demografii, rachunkowości, finansów i bankowości, pracy i polityki społecznej, przedsiębiorstwa, przemysłu, handlu, transportu, usług, zarządzania i marketingu, ochrony środowiska oraz informatyki i cybernetyki.

Księgozbiór biblioteki jest największym w kraju zbiorem literatury z zakresu nauk ekonomicznych.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Biblioteka powstała razem z uczelnią w 1906 roku. Początkowo była niewielką biblioteką, liczącą zaledwie 820 woluminów, mieszcząca się w gmachu szkoły przy ul. Smolnej 9 w Warszawie. W 1917 roku zbiory przekroczyły 15 tys. woluminów, a biblioteka stała się największą książnicą ekonomiczno-handlową w Warszawie i największą profilowaną biblioteką w kraju[potrzebny przypis].

W 1918 roku dyrektorem biblioteki został prof. Konstanty Krzeczkowski, który zarządzał nią przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego[potrzebny przypis]. Był to czas ogromnego wzrostu wielkości i jakości księgozbioru.

W 1928 rozpoczęto budowę nowego gmachu biblioteki, jednak prace wstrzymano z powodu braku środków[1]. Do projektu pozyskano Bibliotekę Narodową, zawierając umowę o wynajęciu części pomieszczeń. Dzięki pożyczce uzyskanej od Biblioteki Narodowej oraz kwocie równej sześcioletniej wysokości czynszu, prace wznowiono. Obie biblioteki rozpoczęły działalność w nowej siedzibie w 1930[2].

Autorem projektu gmachu biblioteki był architekt Jan Witkiewicz Koszczyc. Był to jeden z pierwszych w porozbiorowej Polsce gmachów typowo bibliotecznych.

W 1939 roku księgozbiór Biblioteki przekroczył 150 tys. woluminów, jednak wybuch II wojny światowej zahamował dalszy rozwój księgozbioru. Od 1940 roku przez 4 lata okupacji biblioteka współpracowała w konspiracji ze szkołą nieprzerwanie udostępniając swoje zbiory. W trakcie działań wojennych budynek biblioteczny ocalał, a wraz z nim księgozbiór. Biblioteka utraciła jedynie ok. 4% swoich zbiorów[3].

28 lutego 1945 Biblioteka SGH, jako pierwsza w Warszawie, została otwarta dla czytelników[4].

W 1950 roku biblioteka została razem z Uczelnią upaństwowiona i stała się Biblioteką Główną Szkoły Głównej Planowania i Statystyki. W 1979 roku uzyskała status Centralnej Biblioteki Ekonomicznej. W 1991 roku uczelnia wraz z biblioteką powróciły do starej nazwy. W latach 90. rozpoczęły się prace związane z komputeryzacją katalogów i automatyzacją obsługi czytelnika. W 2006 roku stan księgozbioru przekroczył 1 mln woluminów[5][6][potrzebny przypis].

W 2010 roku budynek Biblioteki został, wraz z całym kampusem SGH, wpisany do rejestru zabytków[7].

Stan księgozbioru | edytuj kod

W 1924 roku Jan Witkiewicz Koszczyc zaprojektował bibliotekę na 700 tysięcy tomów[8], ale w 2008 księgozbiór Biblioteki SGH liczył już 1 003 112 woluminów, w tym 216 778 woluminów wydawnictw ciągłych (czasopism). Liczba tytułów polskich i zagranicznych czasopism bieżących – 983.

Udostępnianie zbiorów | edytuj kod

Biblioteka jest otwarta dla czytelników przez 7 dni w tygodniu. Obsługę zapewniają następujące agendy:

  • Czytelnia Ogólna
  • Czytelnia Czasopism
  • Wypożyczalnia (Studencka, Pracownicza, Międzybiblioteczna)
  • Oddział Informacji Naukowej
  • Centrum Dokumentacji Europejskiej
  • Biblioteka Depozytowa Międzynarodowego Funduszu Walutowego

Wydawnictwa | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Anna Jarosz-Nojszewska. Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. „Stolica”, s. 49, czerwiec 2016. 
  2. Anna Jarosz-Nojszewska. Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. „Stolica”, s. 50, czerwiec 2016. 
  3. Piotr Majewski: Wojna i kultura. Instytucje kultury polskiej w okupacyjnych realiach Generalnego Gubernatorstwa 1939–1945. Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2005, s. 271. ISBN 83-7436-003-8.
  4. Anna Jarosz-Nojszewska. Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. „Stolica”, s. 52, czerwiec 2016. 
  5. Strona główna- Historia Biblioteki, biblioteka.sgh.waw.pl [dostęp 2018-01-23]  (pol.).
  6. Strona główna. Biblioteka SGH.O Bibliotece.Zbiory, biblioteka.sgh.waw.pl [dostęp 2018-01-23]  (pol.).
  7. Gmach główny i dwa inne budynki SGH są zabytkami. Gazeta Wyborcza z 24 sierpnia 2010.
  8. Jan Witkiewicz Koszczyc: Budowa Gmachu Bibljotecznego Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie (pol.). 1933. [dostęp 2011-12-26].

Bibliografia | edytuj kod

  • Marta Leśniakowska: Architektura światła. Gazeta SGH nr 4/2011, Warszawa kwiecień 2011, ISSN 1644-2237.
  • Marta Leśniakowska: Jan Koszczyc Witkiewicz (1881-1958) i budowanie w jego czasach. Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1998, ​ISBN 83-85938-17-6​.
  • Jan Witkiewicz Koszczyc: Budowa Gmachu Bibljotecznego Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie. Nakładem Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie, Nadbitka z miesięcznika „Architektura i Budownictwo” 1933 – ze zbiorów Biblioteki Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie – link na stronie SGH (pdf)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (biblioteka akademicka):
Na podstawie artykułu: "Biblioteka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy