Bielawica(rzeka)


Bielawica (dopływ Piławy) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Bielawica(rzeka)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bielawica (przed 1945 niem. Biele, Langenbielauer Wasser) – potok górski w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich, w woj. dolnośląskim.

Spis treści

Przebieg | edytuj kod

Bielawica w centrum Bielawy

Górski potok o długości ok. 12,5 km lewy dopływ Piławy[1], należący do dorzecza Odry[2] i zlewiska Morza Bałtyckiego.

Źródła potoku położone są w obszarze źródliskowym na wysokości 900-905 m n.p.m., w lesie świerkowym regla dolnego, na północnym zboczu Kalenicy, w środkowej części Gór Sowich, na obszarze Parku Krajobrazowym Gór Sowich[3]. Część źródeł ma charakter okresowych wykapów. W górnym biegu potok płynie w kierunku północno-wschodnim płytko wciętą szeroką, całkowicie zalesioną doliną. Na wysokości 700 m n.p.m. wpływa w stromą pogłębiającą się dolinę w kształcie głęboko wciętego jaru o stromych, zalesionych zboczach[3]. Rosną tu lasy świerkowe, oraz świerkowo – bukowe. Na wysokości około 500 m wpływa do Ciemnego Jaru, gdzie przyjmuje z lewej strony bezimienny dopływ. Niżej potok płynie Ciemnym Jarem między wzniesieniami Chmielina i Końska Kopa w kierunku wschodnim, u wylotu Ciemnego Jaru na poziomie 450 m n.p.m.potok przyjmuje z prawej strony Niedźwiedzi Potok, jest tu mały staw oraz znajdują się tu ujęcia wody pitnej dla Bielawy[3]. Za stawikiem potok skręca w kierunku północno-wschodnim w stronę Bielawy. W okolicy osiedla Nowa Bielawa opuszcza granice Parku Krajobrazowego Gór Sowich i dalej wzdłuż drogi pośród gęstej zabudowy Nowej Bielawy, a następnie Bielawy płynie przez Wzgórza Bielawskie i Kotlinę Dzierżoniowską w kierunku Dzierżoniówa do ujścia, gdzie na poziomie ok. 260 m n.p.m. uchodzi do Piławy[3]. Na odcinku Bielawy i Nowej Bielawy potok obmurowany jest częściowo kamiennym korytem[3]. Zasadniczy kierunek biegu potoku jest północno-wschodni. Jest to potok górski odwadniający fragment północnej części Gór Sowich, Wzgórza Bielawskie i częściowo Kotlinę Dzierżoniowską[3]. Koryto potoku kamienisto-żwirowe. W środkowej części swojego biegu potok jest uregulowany. W okresach wiosennych roztopów wzmożonych i opadów, które w tym rejonie należą do częstych zjawisk, sprawiają wezbrania wody i często przybierają groźne rozmiary wówczas potok stwarza poważne zagrożenie powodziowe. Kilkakrotnie występował z brzegów podtapiając przyległe miejscowości.

  • Od nazwy potoku pochodzi nazwa miasta Bielawa.
  • W przeszłości potok nosił nazwę Langebielauer Wasser

Dopływy | edytuj kod

  • Czerwony Potok (prawy), Niedźwiedzi potok (lewy), oraz kilka bezimiennych cieków i potoków[3].

Miejscowości, przez które przepływa | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Dorzecze Odry

Przypisy | edytuj kod

  1. Wykaz wód płynących str.12
  2. Dorzecze Odry.
  3. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 54, 55. ISBN 83-85773-12-6.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bielawica(rzeka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy