Bieniasz Budny


Bieniasz Budny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bieniasz Budny (zm. po 1632) – polski pisarz i tłumacz działający na przełomie XVI i XVII wieku.

Studiował w Królewcu na Uniwersytecie Albertyna. Do jego dzieł należą:

  • Historyja krotofilna o kupcu, który się z drugim o cnotę swej żony założył – prozatorska przeróbka anonimowego wierszowanego przekładu noweli dziewiątej z Dekameronu Giovanniego Boccaccio, zatytułowanego Historyja o Barnabaszu... Wersja Budnego ukazała się przed 1583. Wydanie to nie zachowało się. Znane są wersje dodawane do siedemnastowiecznych wydań innego dzieła Budnego – Apophtegmata.
  • Krótkie powieści, które zową Apophtegmata, księgi IV (późniejsze wydania nosiły tytuł: Krótkie a węzłowate powieści, które po grecku zową Apophtegmata, księgi IV) – zbiór apoftegmatów zaczerpniętych z Plutarcha.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Ziomek: Renesans. Wyd. XI - 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 131, 501, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13843-1.
Na podstawie artykułu: "Bieniasz Budny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy