Bieniewiec (herb szlachecki)


Bieniewiec (herb szlachecki) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bieniewiecpolski herb szlachecki, nadany w Królestwie Kongresowym.

Opis herbu | edytuj kod

W polu błękitnym wokół snopa złotego wąż zielony dwa razy owinięty z głową do góry.

W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

Labry błękitne podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki | edytuj kod

Nadany 25 maja 1845 roku Juliuszowi Wilhelmowi Brunwej przez Mikołaja I.

Herbowni | edytuj kod

Brunwej.

Bibliografia | edytuj kod

  • Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 23.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bieniewiec (herb szlachecki)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy