Billy Elliot


Billy Elliot w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Billy Elliotdramat obyczajowy koprodukcji francusko-brytyjskiej z 2000 roku, w reżyserii Stephena Daldry.

Film opowiada historię 11-letniego Billy’ego Elliota, wychowującego się w rodzinie górniczej w burzliwych latach 80. na prowincji Wielkiej Brytanii, który marzy o występowaniu w balecie, wbrew rodzinie. Film jest inspirowany częściowo historią tancerza Philipa Mosleya.

Spis treści

Obsada | edytuj kod

  • Jamie Bell – Billy Elliot
  • Julie Walters – pani Wilkinson
  • Gary Lewis – ojciec
  • Jamie Draven – Tony
  • Jean Heywood – Babcia
  • Mike Elliot – George Watson
  • Stuart Wells – Michael
  • Billy Fane – pan Braithwaite
  • Nicola Blackwell – Debbie
  • Carol McGuigan – bibliotekarka
  • Joe Renton – Gary Poulson
  • Colin MacLachlan – pan Wilkinson
  • Janine Birkett – matka Billy’ego
  • Charlie Hardwick – Sheila Briggs
  • Trevor Fox – PC Jeff Peverly
  • Matthew Thomas – Simon
  • Denny Ferguson – górnik
  • Petra Siniawski – nauczycielka
  • Merelina Kendall – sekretarka
  • Adam Cooper – 25-letni Billy

Fabuła | edytuj kod

Wielka Brytania około 1984 roku, trwa kryzys ekonomiczny, strajki górnicze. 11-letni Billy (Jamie Bell) trenuje boks. Przypadkowo trafia na zajęcia kółka baletowego i niespodziewanie odkrywa w magicznym ruchu ciał coś, co przykuwa jego uwagę i rozbudza wyobraźnię. Wkrótce chłopiec zamienia rękawice bokserskie na strój baletowy i wbrew woli ojca zaczyna uczęszczać na lekcje u pani Wilkinson (Julie Walters). Ta nieco ekscentryczna nauczycielka tańca okiem znawczyni dostrzega drzemiący w Billym potencjał. Jednak chłopiec musi ukrywać przed swoim ojcem i bratem udział w zajęciach baletowych, którzy jako prości górnicy nie rozumieją, jak wielki talent drzemie w chłopcu. Wkrótce jednak mężczyźni odkrywają, że pieniądze przeznaczone na lekcje boksu Billy przeznacza na zupełnie niemęskie, według nich, zajęcie. Zakaz uczestniczenia w zajęciach baletowych i pogarszający się stan zdrowia babki Billy’ego, sprawiają że Billy traci oparcie. Musi przełamać kulturowe stereotypy i rodzinne uprzedzenia.

Jednak pani Wilkinson wiedziona swoim przeczuciem o nieprzeciętnych uzdolnieniach chłopca nie daje za wygraną – przekonuje Billy’ego, aby zgodził się na bezpłatne, prywatne lekcje. Chce również, aby chłopiec wziął udział w przesłuchaniach wstępnych do Szkoły Baletowej. Jednak ciąg nieszczęśliwych wypadków sprawia, że w dniu przesłuchania chłopiec nie może opuścić miasteczka, czego powodem jest starcie Tony’ego z policją. Biorąc sprawy w swoje ręce Wilkinson składa wizytę w domu Billy’ego, starając się uświadomić jego najbliższym jak wielką szansą jest dla chłopca balet. Niestety, wizyta o mały włos nie kończy się tragicznie, a Billy czuje się nieszczęśliwy i upokorzony.

Chcąc dać upust swym uczuciom, Billy zapamiętuje się w tańcu, dając popis, którego jedynym widzem jest przyjaciel Michael. Przez przypadek balet w jego wykonaniu obserwuje także ojciec, który nie może oderwać od syna wzroku, przykuty siłą jego ruchu i ekspresji. Widząc przed sobą tak wielki talent, postanawia za wszelką cenę umożliwić jednak synowi ponowne przystąpienie do przesłuchań kwalifikacyjnych w Londynie. Wspierany finansowo przez innych górników udaje się w końcu wraz z Billym na przesłuchania do prestiżowej Royal Ballet School.

Film kończy się sceną w której ojciec, brat Billy’ego i Michael przychodzą zobaczyć go już jako dorosłego tancerza baletowego w przedstawieniu Jeziora łabędziego w choreografii Matthew Bourne’a.

Twórcy filmu | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

Film otrzymał 49 nagród[1], m.in. BAFTA, Europejska Nagroda Filmowa – Felix, był nominowany do 54 nagród, w tym do 3 Oscarów w 2000 roku.

Nominacje | edytuj kod

  • 2002 – Stephen Daldry, (nominacja) Czeski Lew najlepszy film zagraniczny
  • 2001 – Julie Walters, (nominacja) Oscar najlepsza aktorka drugoplanowa
  • 2001 – Julie Walters, (nominacja) Złoty Glob najlepsza drugoplanowa rola kobieca
  • 2001 – Stephen Daldry, (nominacja) Oscar najlepszy reżyser
  • 2001 – Stephen Daldry, (nominacja) BAFTA najlepszy reżyser
  • 2001 – Stephen Daldry, (nominacja) César najlepszy film zagraniczny
  • 2001 – Lee Hall, (nominacja) Oscar najlepszy scenariusz oryginalny
  • 2001 – Brian Tufano, (nominacja) BAFTA najlepsze zdjęcia
  • 2001 – Lee Hall, (nominacja) BAFTA najlepszy scenariusz oryginalny
  • 2001 – Gary Lewis, (nominacja) BAFTA najlepszy aktor drugoplanowy
  • 2001 (nominacja) – Złoty Glob najlepszy dramat
  • 2001 – Tessa Ross, (nominacja) Nagroda Australijskiego Instytutu Filmowego najlepszy film zagraniczny
  • 2001 – David M. Thompson, (nominacja) Nagroda Australijskiego Instytutu Filmowego najlepszy film zagraniczny
  • 2001 – Natascha Wharton, (nominacja) Nagroda Australijskiego Instytutu Filmowego najlepszy film zagraniczny
  • 2001 – John Wilson, (nominacja) BAFTA najlepszy montaż
  • 2001 – Greg Brenman, (nominacja) BAFTA najlepszy film
  • 2001 (nominacja) – BAFTA najlepszy dźwięk
  • 2000 – Jamie Bell, (nominacja) Feliks, najlepszy aktor

Muzyka | edytuj kod

Na ścieżce muzycznej filmu pojawiają się znane przeboje muzyki rockowej i punkrockowej:

  • „Cosmic Dancer” – T. Rex
  • „Get It On” – T. Rex
  • „Town Called Malice” – The Jam
  • „I Love To Boogie” – T. Rex
  • „London Calling” – The Clash
  • „Children Of The Revolution” – T. Rex
  • „Shout To The Top” – The Style Council
  • „Walls Come Tumbling Down” – The Style Council
  • „Ride A White Swan” – T. Rex

Musical | edytuj kod

W 2005 roku na West Endzie wystawiono musical na podstawie filmu z muzyką oryginalną Eltona Johna z librettem Lee Halla, w reżyserii Stephena Daldry. Wystawiany prawie 9 lat doczekał się kilkunastu przeniesień na inne sceny, w tym do Polski.[2]

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. IMDb
  2. Billy Elliot Dances Around the World, BETM, 19 lipca 2015 [dostęp 2020-04-13]  (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (film):
Na podstawie artykułu: "Billy Elliot" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy