Bing Crosby


Bing Crosby w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bing Crosby, właśc. Harry Lillis Crosby Jr. (ur. 3 maja 1903 w Tacoma, Waszyngton, zm. 14 października 1977 w Alcobendas w Madrycie[1]) – amerykański piosenkarz i aktor. Uważany za główne źródło inspiracji dla gwiazd muzyki, takich jak Frank Sinatra czy Dean Martin. Crosby jest rekordzistą w wielu kategoriach. Czterdzieści singli piosenkarza notowanych było na pierwszym miejscu list przebojów, co stanowi niepobity rekord. Najbardziej znany z nich, utwór White Christmas, jest najlepiej sprzedającym się singlem w historii muzyki rozrywkowej. Piosenki w wykonaniu Crosby’ego były 14-krotnie nominowane do Oscara, a cztery z nich otrzymały to wyróżnienie. W 1948 roku amerykańskie ankiety ogłosiły go najbardziej podziwianym żyjącym człowiekiem (ang. most admired man alive), w których Crosby wyprzedził Jackie Robinsona i papieża Piusa XII[2]. Piosenkarz ponadto jest najczęściej nagrywanym piosenkarzem w historii.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Harry Lillis Crosby w wieku dziewięciu lat (1912)

Syn Catherine Crosby (1873-1964) z d. Harrigan, Irlandki z pochodzenia, i Harry’ego Crosby’ego Sr. (1871-1950), mającego angielskich przodków. Jego kariera rozpoczęła się w 1926 r.[3] i trwała aż do jego niespodziewanej śmierci (zmarł na atak serca grając w swoją ulubioną grę – golfa).

Crosby (lata 30)

Fascynacja jazzem rozpoczęła się u niego, gdy jako młody chłopiec zobaczył koncert Ala Jolsona w 1917 r.[3]. Wtedy postanowił zostać piosenkarzem. Podczas studiów na Gonzaga University ćwiczył grę na perkusji, dzięki czemu został zaangażowany do orkiestry Musicaladers pod dyrekcją Ala Rinkera, z którą w 1926 r. wystąpił w Metropolitan Theatre w Los Angeles. Został wtedy zauważony przez Paula Whitemana, dzięki czemu 6 grudnia 1926 r. zadebiutował w Tivoli w Chicago[3].

Okładka albumu kompilacyjnego Crosby’ego St. Patrick's Day wydanego w 1947 roku Kadr z filmu Idąc moją drogą (1944)

W 1930 r. po raz pierwszy wystąpił w filmie Król jazzu (ang. King of Jazz), gdzie wykonał kilka piosenek. Później występował w wielu innych filmach, a za rolę w Idąc moją drogą (ang. Going My Way) z 1944 r. w reżyserii Leo McCareya, w 1945 r. otrzymał Oscara dla najlepszego aktora[3].

Crosby uważany jest za główne źródło inspiracji innych, legendarnych już postaci, jak Frank Sinatra, z którym grał w wielu filmach (np. Wyższe sfery), Perry Como[4] czy Dean Martin, a z postaci bardziej współczesnych Michael Bublé. Nagrał jedną z najbardziej popularnych i znanych piosenek pop kultury anglosaskiej „White Christmas”, która pochodzi z filmu Gospoda świąteczna.

W 1963 r. Crosby został pierwszym wykonawcą wyróżnionym nagrodą Grammy za całokształt twórczości[3].

Jedna z trzech gwiazd Binga Crosby’ego w Hollywoodzkiej Alei Gwiazd

Posiada trzy gwiazdy w Alei Gwiazd w Los Angeles w kategoriach: Radio, Nagranie muzyczne oraz Film kinowy[5].

Bing i jego druga żona Kathryn Grant Crosby (1976)

Był dwukrotnie żonaty; po raz pierwszy z aktorką i piosenkarką Dixie Lee (1909–1952), z którą miał czterech synów: Gary Crosby (1933–1995), Dennis Crosby (1934–1991), Phillip Crosby (1934–2004) i Lindsay Crosby (1938–1989), a po jej śmierci z Kathryn Grant (ur. 1933), z którą miał dwóch synów: Harry Crosby (ur. 1958), Nathaniel Crosby (ur. 1961) i córkę – Mary Crosby (ur. 1959).

Grób Crosby’ego (na nagrobku widnieje błędny rok urodzenia)

Bing Crosby zmarł 14 października 1977 roku na polu golfowym Golf La Moraleja w Madrycie w Hiszpanii, gdzie grał w golfa ze swoimi towarzyszami. Po skończonej grze Bing ukłonił się w stronę obserwujących go fanów i powiedział: „To była świetna gra w golfa, chłopaki”. Wracając do klubu nagle upadł i zmarł na miejscu z powodu potężnego zawału serca. Jego pogrzeb odbył się o 5.00 rano 18 października 1977 roku na Holy Cross Cemetery w Culver City w Kalifornii. Na ceremonii pogrzebowej byli obecni: żona Binga – Kathryn Grant Crosby, jego dzieci oraz rodzeństwo, a także Bob Hope, Rosemary Clooney i Phil Harris[6].

Jest członkiem National Association of Broadcasters Hall of Fame w dziale radiowym[7].

Rodzina Crosby'ego stworzyła oficjalną stronę internetową 14 października 2007 roku, w 30 rocznicę śmierci Binga[8].

Bing Crosby Stadium w Front Royal w stanie Wirginia został nazwany na jego cześć, gdyż w latach 1948–1950 Crosby organizował zbiórkę funduszy na jego budowę[9]. W 2006 roku dawny Metropolitan Theatre of Performing Arts w Spokane w stanie Waszyngton został przemianowany na Bing Crosby Theater[10]. Planetoida (2825) Crosby z grupy pasa głównego planetoid odkryta 19 września 1938 roku w Union Observatory posiada nazwę właśnie od Binga Crosby'ego[11].

Wraz z Frankiem Sinatrą Crosby był jednym z głównych sponsorów kompleksu studyjnego United Western Records w Los Angeles[12].

Według Shoshany Klebanoff:[13]

Crosby stał się jednym z najbogatszych ludzi w historii showbiznesu. Inwestował w nieruchomości, kopalnie, szyby naftowe, rancza dla bydła, konie wyścigowe, wydawnictwa muzyczne, drużyny baseballowe i telewizję. Zarobił wspaniałą fortunę współpracując z Minute Maid Orange Juice Corporation, w której był akcjonariuszem.

Ankieta z 2000 roku wykazała, że ze sprzedaną ilością biletów do kina (1 077 900 000), Crosby był trzecim najpopularniejszym aktorem wszech czasów, zaraz po Clarku Gable (1 168 300 000 sprzedanych biletów) i Johnie Wayne (1 114 000 000 sprzedanych biletów)[14].

Crosby zagrał w ponad siedemdziesięciu produkcjach filmowych oraz wydał ponad sto albumów muzycznych. Dokonał ponad 2000 nagrań komercyjnych, w tym „White Christmas”, najlepiej sprzedający się singiel wszech czasów, a także tysięcy innych nagrań dla filmu, radia i telewizji. Crosby sprzedał na całym świecie ponad miliard płyt i albumów. W Stanach Zjednoczonych jego utwory były 41 razy umieszczane na pierwszym miejscu list przebojów, czyli o wiele więcej niż utwory The Beatles (24) czy Elvisa Presley'a (18). Jego nagrania trafiły na listy 396 razy – więcej niż nagrania Franka Sinatry (209 razy) czy Elvisa Presley'a (149 razy)[15]. Tylko niektóre gwiazdy muzyczne, takie jak The Beatles czy Michael Jackson mogą rywalizować z wynikami sprzedaży Binga[16].

Najbliższa rodzina | edytuj kod

  • Harry Lincoln Crosby (1871–1950); ojciec
  • Catherine Crosby (1873–1964); matka
  • Larry Crosby (1895–1975); brat
  • Everett Crosby (1896–1966); brat
  • Ted Crosby (1900–1973); brat
  • Bob Crosby (1913–1993); brat
  • Catherine Crosby (1905–1974); siostra
  • Mary Rose Crosby (1907–1990); siostra
  • Dixie Lee (1909–1952); pierwsza żona
  • Kathryn Grant Crosby (ur. 1933); druga żona
  • Gary Crosby (1933–1995); syn z pierwszego małżeństwa
  • Dennis Crosby (1934–1991); syn z pierwszego małżeństwa
  • Phillip Crosby (1934–2004); syn z pierwszego małżeństwa
  • Lindsay Crosby (1938–1989); syn z pierwszego małżeństwa
  • Harry Crosby (ur. 1958); syn z drugiego małżeństwa
  • Nathaniel Crosby (ur. 1961); syn z drugiego małżeństwa
  • Mary Crosby (ur. 1959); córka z drugiego małżeństwa

Filmografia | edytuj kod

Filmy | edytuj kod

Programy telewizyjne | edytuj kod

Dyskografia | edytuj kod

Single | edytuj kod

POCZĄTKI KARIERY[17]

NAGRANIA Z DECCA RECORDS I PÓŹNIEJSZE[18][19]

Albumy | edytuj kod

 Zobacz też kategorię: Albumy Binga Crosby’ego.

Inne zestawy piosenek wydane po śmierci artysty:

  • 1977: The Greatest Hits of Bing Crosby
  • 1977: Where the Blue of the Night Meets the Gold of the Sky
  • 1992: White Christmas
  • 1992: 16 Most Requested Songs
  • 1993: Bing: His Legendary Years 1931-1957 (cztery zestawy płytowe)
  • 1995: Christmas Through the Years
  • 1997: Bing's Gold Records
  • 1998: The Voice of Christmas: The Complete Decca Christmas Songbook
  • 1999: 20th Century Masters – The Millennium Collection: The Best of Bing Crosby
  • 2006: The Definitive Collection: Bing Crosby
  • 2011: Christmas
  • 2017: The Bible Story of Christmas (ponowne wydanie na płytę winylową i CD)

Nagrody i nominacje | edytuj kod

Piosenki nominowane do Oscara | edytuj kod

Od 1934 roku (od kiedy została ustalona kategoria Oscar za najlepszą piosenkę oryginalną) do 1960 roku Bing Crosby uzyskał taką ilość nominowanych piosenek, jakiej nie zdobył żaden inny piosenkarz. Jego czternaście nominacji przyniosło cztery wygrane. Jest to rekord, który nigdy nie został pobity[20].

Grammy Hall of Fame | edytuj kod

Cztery utwory Crosby’ego zostały wprowadzone do Grammy Hall of Fame, która jest przyznawana nagraniom, które w roku nadania mają co najmniej 25 lat oraz które wpłynęły na bieg muzycznej historii.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Richard Grudens: The music men: the guys who sang with the bands and beyond. celebrity profiles publilshing, 1998, s. 5. ISBN 978-1-57579-097-8.
  2. InternetI. Archive InternetI., Bing Crosby, Little, Brown, 2001 [dostęp 2020-04-19] .
  3. a b c d e Miguel del Arco, Olga Caporal: Magiczny świat jazzu. 3. Wielkie głosy męskie – jazz sięga po doskonałość. Kraków: Marketing Room Poland, 2009, s. 13-17. ISBN 978-8361923-03-9.
  4. John Gilliland: Pop Chronicles the 40's: The Lively Story of Pop Music in the 40's. ISBN 978-1-55935-147-8. OCLC 31611854.
  5. Aleja Gwiazd Hollywood (Los Angeles) – tajemnice i ciekawostki!, z Podróży PL – Blog podróżniczy, 14 maja 2019 [dostęp 2020-01-01]  (pol.).
  6. Death and Funeral of Bing Crosby, hymnsandcarolsofchristmas.com [dostęp 2020-01-01] .
  7. Past Award Recipients | NAB Broadcasting Hall of Fame, www.nab.org [dostęp 2020-07-03] .
  8. Bing Crosby – The Official Bing Crosby Website [dostęp 2020-07-03]  (ang.).
  9. Area Attractions Front Royal-Warren County Home Page, www.shenvalley.com [dostęp 2020-07-03] .
  10. Bing Crosby Theater, Bing Crosby Theater [dostęp 2020-07-03]  (ang.).
  11. IAU Minor Planet Center, www.minorplanetcenter.net [dostęp 2020-07-03] .
  12. JimJ. Cogan JimJ., WilliamW. Clark WilliamW., Temples of Sound: Inside the Great Recording Studios, Chronicle Books, 2003, ISBN 978-0-8118-3394-3 [dostęp 2020-07-03]  (ang.).
  13. Shoshana Klebanoff, "Crosby, Bing" American National Biography (2000).
  14. Macfarlane, Malcolm (2001). Bing Crosby – Day by Day. Lanham, Maryland: The Scarecrow Press, Inc. pp. 670–671.
  15. Decca/UMe, Brand New Bing Crosby Orchestral Album Announced, www.prnewswire.com [dostęp 2020-07-03]  (ang.).
  16. Bing Crosby | Bing by the Numbers. His Amazing Music Records | American Masters | PBS, American Masters, 25 listopada 2014 [dostęp 2020-07-03]  (ang.).
  17. Bing Crosby Discography – part 1a Commercial Recordings- Pre Decca, www.bingmagazine.co.uk [dostęp 2020-04-19] .
  18. A Bing Crosby Discography – part 1b – Commercial Recordings – The Decca Years, www.bingmagazine.co.uk [dostęp 2020-04-19] .
  19. A Bing Crosby Discography – part 1c – Commercial Recordings – Post Decca, www.bingmagazine.co.uk [dostęp 2020-04-19] .
  20. Oscars Guide, IMDb [dostęp 2020-01-23] .
  21. GRAMMY Hall Of Fame | GRAMMY.org, web.archive.org, 26 czerwca 2015 [dostęp 2020-01-23] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-26] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bing Crosby" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy