Biskupstwo Dorpatu


Na mapach: 58°22′48,7″N 26°42′54,0″E/58,380194 26,715000

Biskupstwo Dorpatu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biskupstwo Dorpatu (diecezja dorpacka, niem: Bisdom Dorpat, est: Tartu piiskopkond) – biskupstwo Kościoła katolickiego a jednocześnie księstwo, członek Konfederacji Inflanckiej.

Zostało założone w 1224 przez biskupa Alberta, legata papieskiego. Biskupstwo objęło ziemie Ugandi, południową część kihelkondu Vaiga oraz kihelkondy Soopoolitse i Jogentagana[1].

Biskup dorpacki był suwerenem na terenie swojego państwa jako pan ziemski, miał swoich wasali, prowadził politykę zagraniczną, bił monetę.

Biskupstwo istniało do 1558, kiedy to wojska rosyjskie w czasie wojny inflanckiej zajęły jego terytorium, a ostatniego biskupa dorpackiego Hermanna III Weilanda wywieziono w głąb Rosji[2].

Katedrą diecezjalną był kościół św. Piotra i Pawła w Dorpacie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Lewandowski: Historia Estonii. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 38. ISBN 83-04-04528-1.
  2. Jan Lewandowski: Historia Estonii. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 70-71. ISBN 83-04-04528-1.
Na podstawie artykułu: "Biskupstwo Dorpatu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy