Bitwa na Rowinie


Bitwa na Rowinie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa na Rowinie – starcie zbrojne, które miało miejsce 17 maja 1395 r. w trakcie najazdów tureckich na ziemie chrześcijan.

W roku 1395 armia turecka sułtana Bajazyda I Błyskawicy oraz oddziały książąt serbskich i greckich, wasali sułtańskich, przekroczyły Dunaj i ruszyły na Wołoszczyznę. Wśród wasali był Stefan IV Lazarević[1], a także Konstantin Dragaš i Marko Mrnjavčević[2]. Na równinie zwanej Rowina doszło do zaciętej bitwy z oddziałami wołoskimi, prowadzonymi przez hospodara wołoskiego Mirczę Starego. W bitwie przewagę mieli Wołosi, i choć nie przyniosła decydującego rozstrzygnięcia, pozwoliła im obronić ziemie na północ od Dunaju, za który wycofał się sułtan[1].

Historycy, którzy uważają bitwę za wygraną chrześcijan, zauważają, że kampania 1395 i tak była dla Turków udana, bo zajęli oni całą Bułgarię, a ziemie książąt serbskich, poległych na Rowinie (Konstantyna i Marka), przejęli w bezpośrednie władanie, tworząc z nich jedną prowincję imperium osmańskiego[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Edward Potkowski: Warna 1444. Warszawa: Bellona, 1990, s. 50, seria: Historyczne bitwy.
  2. a b John V A Fine: The late medieval Balkans: a critical survey from the late twelfth century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press, 1987, s. 424. ISBN 978-0-472-10079-8.
Na podstawie artykułu: "Bitwa na Rowinie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy