Bitwa pod Ivry


Bitwa pod Ivry w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Ivry – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1590 w trakcie wojen z hugenotami.

W starciu pod Ivry król Henryk IV rozpoczął bitwę atakiem jazdy. Katolicy odpowiedzieli równoczesnym frontalnym natarciem wykonanym przez trzy oddziały jazdy m.in. rajtarów, których atak zakończył się niepowodzeniem i śmiercią Erica von Brunswick. Drugi oddział jazdy złożony z konnych arkebuzerów utrzymał swoje pozycje, oddając salwę w kierunku wojsk króla. W chwilę potem, wojska królewskie wykonały kontratak, przedzierając się przez linię kopijników Charlesa de Mayenne. Doszło do trwającej 15 minut walki polegającej na wymianie strzałów z bliskiej odległości i ciosów mieczami. Na koniec królewski pułk najemnych rajtarów pod wodzą Dietricha von Schomberga natarł na konnych arkebuzerów, których rozbito. Bitwa zakończyła się klęską wojsk katolickich.

Bibliografia | edytuj kod

  • Stephen Turnbull: Wojny złotego wieku. Od upadku Konstantynopola do wojny trzydziestoletniej, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2007.
  • R.G. Grant: 1001 bitew, które zmieniły historię świata, wyd. Muza SA, Warszawa 2012.
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Ivry" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy