Bitwa pod Koninem


Bitwa pod Koninem w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Koninem – miała miejsce w nocy z 23 na 24 września 1331 roku podczas wielkiego najazdu zakonu krzyżackiego na ziemie polskie.

Po dwóch dniach bezskutecznych prób zdobycia Kalisza oraz wobec niestawienia się w umówionym miejscu swego sprzymierzeńca, króla czeskiego Jana Luksemburskiego, wojska krzyżackie odstąpiły od oblężenia miasta. Siły dowodzone przez komtura ziemi chełmińskiej Ottona von Lauterberga i wielkiego marszałka Dietricha von Altenburga skierowały się na północ w kierunku Konina. Król Polski Władysław I Łokietek zwlekał z uderzeniem na oddziały krzyżackie, czekając na połączenie z rycerstwem wielkopolskim prowadzonym przez wojewodę poznańskiego Wincentego z Szamotuł, co nastąpiło 22 września. Wojska krzyżackie, które dotarły do Konina, w chwili wkraczania do miasta zostały zaatakowane przez wojska polskie. Bitwa nie przyniosła rozstrzygnięcia. Władysław Łokietek, nie będąc pewny wyniku starcia, zaprzestał walki i wycofał swoje oddziały; według innych przekazów siły polskie uciekły z pola walki. Krzyżacy, korzystając ze zdobytej przewagi, rozpoczęli marsz w kierunku Brześcia Kujawskiego.

Bibliografia | edytuj kod

  • Tadeusz Marian Nowak, Władysław Łokietek - polityk i dowódca, wyd. Książka i Wiedza 1978, str. 222-224.
  • T. Jurek, Potyczka pod Koninem (24 IX 1331 r.) [w:] In tempore belli et pacis. Ludzie - miejsca - przedmioty. Księga pamiątkowa dedykowana prof. dr hab. Janowi Szymczakowi w 65-lecie urodzin i 40-lecie pracy naukowo-dydaktycznej, Warszawa 2011, s. 381-390
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Koninem" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy