Bitwa pod Placentią


Na mapach: 45°03′00,0000″N 9°42′00,0000″E/45,050000 9,700000

Bitwa pod Placentią w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Placencją – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 271 w trakcie walk Rzymian z Jutungami i Alamanami za rządów cesarza Aureliana.

Do bitwy doszło w pobliżu dzisiejszego miasta Piacenza (starożytna Placentia) we Włoszech. Dowodzeni przez cesarza Aureliana Rzymianie ulegli armii Alamanów. Bezpośrednią przyczyną bitwy był najazd Jutungów, którzy przekroczyli przełęcze w Alpach i wykorzystali zaangażowanie cesarza w walki z Wandalami w Panoni[1].

W roku 271 wojska Aureliana podjęły marsz przeciwko odłamowi Jutungów, którzy nieco wcześniej najechali Italię. W trakcie walk Aurelian wpadł w zastawioną przez Alamanów pułapkę. Cesarz uratował życie, jednak jego armia została całkowicie zniszczona przez Germanów. Wiadomość o klęsce wywołała wielki niepokój w Rzymie i problemy finansowe państwa[2].

Po zwycięstwie Jutungowie podzielili oddziały i dokonywali grabieży na terenie niziny nadpadańskiej, po czym udali się do środkowej Italii w stronę Rzymu. Jednakże podzielone oddziały zostały pokonane przez Aureliana koło Pisaurum, pod Fanum Fortunae, nad rzeką Metaurus i pod Ticinum (Pawia)[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Suski 2008 ↓, s. 59.
  2. Historia Augusta ↓, Aurelian 21, 1–5.
  3. Suski 2008 ↓, s. 60–61.

Bibliografia | edytuj kod

Źródła
  • Historycy cesarstwa rzymskiego. Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana. Opracowanie i tłumaczenie Hanna Szelest. Warszawa: 1966.
Opracowania
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Placentią" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy