Bitwa pod Reims


Na mapach: 49°15′46,0800″N 4°02′04,9920″E/49,262800 4,034720

Bitwa pod Reims w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Reims – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 marca 1814 roku podczas wojen napoleońskich.

Bitwa stoczona została w okolicach miasta Reims między francuskim korpusem (10 000 żołnierzy) dowodzonym przez Napoleona a korpusem prusko-rosyjskim (15 000 żołnierzy), którym dowodził Emmanuel St. Priest.

Generał Emmanuel St. Priest 12 marca zajął Reims. Następnego dnia idący z Soissons Napoleon zaatakował go i odebrał miasto. Korpus francuski wkroczył do Reims o godzinie 14:00, a w tym samym czasie resztka prusko-rosyjskiego korpusu, który stracił w bitwie 3000 żołnierzy, uciekała przeciwległą bramą miasta w kierunku Laon. Dowódca korpusu w czasie walk otrzymał śmiertelną ranę i kilka dni później zmarł. Według relacji Napoleona Francuzi wzięli do niewoli 5000 jeńców, 12 dział i większość ekwipunku nieprzyjaciela.

2 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej.
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Reims" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy