Bitwa pod Sentinum


Na mapach: 43,433611°N 12,858333°E/43,433611 12,858333

Bitwa pod Sentinum w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Sentinum – decydujące starcie w 295 roku p.n.e., które zaważyło na wynikach III wojny samnickiej i położyło kres koalicji antyrzymskiej, złożonej z Umbrów, Gallów i Etrusków. Wojskami rzymskimi dowodzili konsulowie Fabiusz Rullianus i Publiusz Deciusz, który zginął w czasie bitwy[1].

Przebieg bitwy został przedstawiony w X księdze (27–29) Ab Urbe condita libri przez historyka rzymskiego Tytusa Liwiusza[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. M. Jaczynowska, Historia starożytnego Rzymu, s. 67.
  2. Titi Livi, Ab vrbe condita, Liber X, 27–29.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jaczynowska M., Historia starożytnego Rzymu, Warszawa 1974.
  • Titi Livi, Ab vrbe condita, Liber X, The Latin Library.
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Sentinum" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy