Bitwa pod Sokołowem (1943)


Na mapach: 49°42′51″N 36°11′35″E/49,714167 36,193056

Bitwa pod Sokołowem (1943) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest wersja przejrzana, która została oznaczona 21 wrz 2020. Na przejrzenie oczekują zmiany w szablonach lub plikach, które są zawarte na tej stronie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mapa bitwy pod Sokołowem

Bitwa pod Sokołowem (cz. Bitva u Sokolova) – bitwa stoczona w dniach 8-13 marca 1943 roku pomiędzy oddziałami czechosłowackimi a niemieckimi na froncie wschodnim w czasie II wojny światowej.

Batalion czechosłowacki w sile 947 żołnierzy dowodzony przez ppłk Ludvík Svoboda zajmował odcinek frontu nad rzeką Mżą, na południe od Charkowa. Do pierwszych walk między niemiecką 2 Dywizją Pancerną SS „Das Reich” a 1 Czechosłowackim Samodzielnym Batalionem Polowym doszło 8 marca 1943 w czasie niemieckiego ataku na Charków. Niemiecka dywizja w okolicy miejscowości Sokołowo zaatakowała pozycje zajmowane przez Czechów. Miejscowości broniła kompania dowodzona przez por. Otakara Jaroša, i to ona przyjęła na siebie główne uderzenie. Po kilkunastu godzinach walk i śmierci por. Jaroša, kompania wycofała się na pozycje za rzeką Mżą. Na odcinku frontu zajmowanym przez 1 Czechosłowacki Samodzielny Batalion Polowy nie przedarł się żaden niemiecki czołg na tyły wojsk radzieckich, pomimo że batalion poniósł duże straty, w postaci 112 zabitych, 106 rannych i 30 zaginionych. Straty niemieckie były jednak znacznie wyższe i wynosiły 440 zabitych i rannych oraz 22 zniszczone czołgi[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zygmunt Ryniewicz, Leksykon bitew świata. Almapress Warszawa 2008, s.459-460.
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Sokołowem (1943)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy