Bitwa pod Suchodołem


Bitwa pod Suchodołem w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Suchodołembitwa stoczona 25 maja 1243 pomiędzy rycerstwem małopolskim Bolesława Wstydliwego, wspartym posiłkami węgierskimi pod wodzą Klemensa z Ruszczy, a rycerstwem mazowieckim Konrada I, wspartego przez oddziały Mieszka II Otyłego i Przemysła I[1].

W wyniku doznanej klęski książę Konrad mazowiecki utracił ostatecznie Kraków, stolicę dzielnicy senioralnej, zajęty przez niego po śmierci Henryka II Pobożnego pod Legnicą. W bitwie tej poważne rany odniósł także zięć Konrada, książę opolsko-raciborski Mieszko II. Nie był to koniec walk o dzielnicę krakowską, Konrad dokonywał jeszcze dwukrotnie najazdów, w 1244 i w 1246[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia Polski. Kalendarium dziejów: Pradzieje-1655, red. A. Nowak, Kraków 2010, s. 142.
  2. R. Karpiński, Bolesław V Wstydliwy, [w:] Poczet królów i książąt polskich, red. A. Garlicki, wyd. 8, Czytelnik, Warszawa 1998, s. 190 i n. ​ISBN 83-07-02655-5

Bibliografia | edytuj kod

  • R. Grodecki, S. Zachorowski, J. Dąbrowski, Dzieje Polski średniowiecznej, t. 1, Universitas-Platan, Kraków 1995, s. 280. ​ISBN 83-7052-230-0
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Suchodołem" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy