Biurowy romans


Biurowy romans w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biurowy romans (tyt. oryg. ros. Служебный роман) - radziecki melodramat z 1977 roku, w reżyserii Eldara Riazanowa, na motywach komedii Sosłużywcy E. Riazanowa i E. Braginskiego.

Fabuła | edytuj kod

Akcja tytułowego romansu rozgrywa się współcześnie w biurze Urzędu Statystycznego w Moskwie. Anatolij Nowosielcew, samotny ojciec dwóch synów, pracuje w urzędzie na stanowisku referenta. Jego szefowa, Ludmiła Kaługina jest samotną, nieatrakcyjnie ubraną kobietą, niezwykle zasadniczą. Szkolny kolega Nowosielcewa, Jurij Samochwałow próbuje przekonać Kaługinę, aby przesunęła Nowosielcewa na wyższe stanowisko, ale ta nie ma przekonania, co do talentów swojego podwładnego. Samochwałow namawia Nowosielcewa, aby ten zaczął flirtować z szefową, aby przekonać ją do siebie.

Wkrótce potem niewzruszona i zasadnicza szefowa ujawni przed Nowosielcewem swoje drugie oblicze - wrażliwej i delikatnej kobiety, która w przypływie szczerości opowiada mu o swojej samotności. Nowosielcew zdobywa upragniony awans, ale zarazem zdaje sobie sprawę, że flirt przerodził się w głębokie uczucie. Pozostaje mu tylko przekonać Ludmiłę co do prawdziwości swoich uczuć.

Ozdobą filmu są piosenki, śpiewane przez odtwórców głównych ról. Trzy z nich to muzyczne adaptacje utworów Roberta Burnsa.

W 1979 zespół realizujący film został wyróżniony nagrodą państwową ZSRR.

Obsada | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Biurowy romans" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy