Bladość


Bladość w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bladość – efekt spowodowany zmniejszeniem ilości oksyhemoglobiny w naczyniach krwionośnych skóry lub błon śluzowych, który może wynikać z choroby, wstrząsu emocjonalnego, stresu, unikania światła słonecznego, bądź też niedokrwistości. Bladość może mieć podłoże genetyczne. Jest najlepiej widoczna na twarzy i dłoniach. W zależności od przyczyny może pojawić się nagle lub stopniowo.

Bladość ma istotne znaczenie kliniczne jeśli jest uogólniona (obejmuje zarówno powłoki skórne jak i błony śluzowe). Bladość należy odróżniać od podobnego objawu - hipopigmentacji (utrata pigmentu skóry).

Blada skóra występuje częściej u osób pochodzących z krajów Europy północnej.

Możliwe przyczyny | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Feliks Bolechowski: Podstawy ogólnej diagnostyki klinicznej. Warszawa: PZWL, 1982, s. 165-166. ISBN 83-200-0465-9.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Bladość" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy