Blaszka czworacza


Blaszka czworacza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Blaszka czworacza, blaszka pokrywy (łac. lamina tecti) – grzbietowa część pokrywy śródmózgowia (tectum mesencephali), składająca się z pary wzgórków dolnych (colliculi inferiores) i wzgórków górnych (colliculi superiores). Od każdego z wzgórków biegnie w kierunku bocznym do przodomózgowia pasmo istoty białej, zwane ramieniem wzgórka (brachium colliculi). Ramiona wzgórków dolnych dochodzą do ciał kolankowatych przyśrodkowych, ramiona wzgórków górnych do ciał kolankowatych bocznych. Poniżej dolnych wzgórków blaszki pokrywy z mózgowia wychodzą nerwy bloczkowe.

Bibliografia | edytuj kod

  • Janina Sokołowska-Pituchowa (red.) Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów medycyny. Wyd. VII. PZWL 2005 ​ISBN 83-200-3185-0​.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Blaszka czworacza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy