Bloodhound


Bloodhound w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bloodhound – jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Znajduje się w podsekcji dużych psów gończych. Typ wyżłowaty[3].

Według klasyfikacji FCI podlega próbom pracy[1].

Spis treści

Rys historyczny | edytuj kod

Nazwa bloodhound skojarzeniowo wskazuje na psa pracującego „na farbie”, czyli idącego za śladami krwi rannej ofiary, jednak wcześniejsza nazwa angielska blooded hound oznaczała psa czystej krwi. Fakt ten znajduje potwierdzenie w historii rasy. Współczesne bloodhoundy są potomkami w głównej linii psów św. Huberta, które przez wiele stuleci były hodowane w klasztorze w Ardenach, całkowicie izolowane od możliwości krzyżowania się z innym psami. Psy św. Huberta bezpośrednio wywodziły się od dawnych gończych psów celtyckich, które opaci jako zapaleni myśliwi objęli opieką. W 1066 roku Wilhelm Zdobywca sprowadził je do Anglii[2]. Aktualnie FCI nie rozróżnia psów św. Huberta i bloodhoundów, przyjęło dla nich jeden wzorzec, który opisuje psa głównie w typie angielskim.

Istnieją przekazy piśmienne podające, że w XI wieku na Wyspach Brytyjskich istniały psy myśliwskie (bloodhoundy), które mieszano z psami przywiezionymi z kontynentu i wykorzystywano je jako niezrównanych tropicieli, m.in. do pogoni za zbiegłymi więźniami. Tego typu psy posiadali głównie reprezentanci wyższych stanów w społeczeństwie feudalnym. W Polsce pierwsze bloodhoundy pojawiły się w XIV wieku, towarzyszyły orszakowi królowej Jadwigi, gdy ta przybyła objąć tron polski.

Po raz pierwszy na oficjalnej wystawie psów bloodhounda zaprezentowano w 1860 roku (Birmingham).

Wygląd | edytuj kod

Budowa | edytuj kod

Głowa bloodhounda

W roku 2001 wzorzec bloodhounda został zmodyfikowany: nacisk położono na użytkowe walory, współczesne psy są nieco lżejsze i sprawniejsze niż te hodowane u schyłku ubiegłego stulecia.

Za najbardziej typowe cechy rasy uważa się:

  • duże fafle, zwisające nawet 5 cm poniżej żuchwy
  • charakterystyczną wąską głowę z wyraźnym guzem potylicznym i z pofałdowaną obfitą skórą (głowa samców jest mocniejsza, a skóra bardziej pomarszczona niż u suk)
  • oryginalny, bardzo wydatny ruch, przypominający swingowanie. Obecny bloodhound nie jest już psem powolnym ani ociężałym, takie psy nie są pożądane w hodowli: stawia się na psa energicznego, szlachetnego, masywnego i kościstego, ale nie limfatycznego.

Szata i umaszczenie | edytuj kod

Sierść bloodhounda jest krótka, włos na głowie i uszach bardzo delikatny i miękki, na spodzie ogona nieco dłuższy i sztywny. Umaszczenie rude, czarne lub wątrobiane z podpalaniem. Akceptowane są małe plamy w kolorze białym na ogonie, łapach i klatce piersiowej. Psy o maści płowej muszą mieć wyraźnie pigmentowany nos.

Zachowanie i charakter | edytuj kod

Bloodhound jest psem spokojnym i opanowanym, choć w stosunku do obcych nieufnym. Zazwyczaj dobrze dogaduje się z innymi psami, ale ma silny instynkt myśliwski, który może być zagrożeniem dla mniejszych zwierząt. W pracy uparty i zacięty, wykazuje dużą dozę niezależności. Dla znanych mu osób łagodny i serdeczny. Ma niski, tubalny głos.

Użytkowość | edytuj kod

Pies o nadzwyczaj czułym węchu i pasji poszukiwawczej, sprawdza się przede wszystkim jako znakomity sojusznik policji i służb ratowniczych, podczas gdy nie używa się go już do polowań, choć z powodzeniem startuje w konkursach myśliwskich dla tropowców. Bloodhound jest pierwszą rasą, która została wykorzystana w służbach porządkowych – miało to miejsce w roku 1805 w Anglii. Dziś bloodhoundy i ich krzyżówki są chętnie używane przez służby śledcze w wielu krajach, przede wszystkim w Wielkiej Brytanii i USA. Najsłynniejszy przedstawiciel tej rasy wykorzystywany w pracy policji, Nick Carter, w latach 30. XX wieku wytropił kilkuset przestępców. Rasa sprawdza się także w programach terapii kontaktowej z udziałem zwierząt[potrzebny przypis].

Zdrowie i pielęgnacja | edytuj kod

Bloodhound jest odporny na niekorzystne warunki klimatyczne, wymaga za to sporej dawki ruchu. Do najczęściej występujących u przedstawicieli tej rasy schorzeń należą dysplazja stawów biodrowych i łokciowych oraz zwyrodnienia kręgosłupa. Bloodhoundowi grozi także skręt żołądka. Należy pilnować jego wagi, gdyż nadwaga u psa tej rasy może prowadzić do niewydolności serca i nerek. Pielęgnacja szaty nie nastręcza szczególnych trudności, szczególną uwagę należy przykładać do utrzymywania w czystości fałd skórnych oraz higieny oczu i uszu. Długość życia: 10 do 12 lat.

Popularność | edytuj kod

Bloodhound cieszy się dużą popularnością w USA. W Polsce występuje nielicznie.

Ciekawostki | edytuj kod

W USA bloodhound zainspirował[potrzebny przypis] m.in. Walta Disneya – wygląd typowy dla tej rasy mają rysowani przez niego Pluto i Goofy – oraz autorów programu społecznego zapobiegającego przestępczości i adresowanego do młodzieży i dzieci. Postać bloodhounda McGruffa towarzyszy od dzieciństwa już kilku pokoleniom młodych Amerykanów. Bloodhound sprowadzony do Polski w średniowieczu jest przodkiem ras gończych : ogara i gończego polskiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 220.
  2. a b David Taylor: Księga psów. s. 28-29.
  3. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 129.

Bibliografia | edytuj kod

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva-Maria Krämer: Rasy psów, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003.
  • Izabela Przeczek: Psy rasowe. Pochodzenie, rasy, zachowania. Warszawa: Wydawnictwo SBM, 2016. ​ISBN 978-83-8059-273-5​.
  • Hans Räber: Encyklopedia psów rasowych, tom II, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2001.
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.
Na podstawie artykułu: "Bloodhound" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy