Blues rock


Blues-rock w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Blues rock) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Blues-rock – styl w muzyce rockowej, powstały z połączenia elementów bluesa i rocka. Blues-rock narodził się w połowie lat 60. XX wieku w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Pierwszymi artystami grającymi blues-rocka byli Alexis Korner, John Mayall oraz Paul Butterfield[3].

Muzycy grający w tym stylu stawiali sobie za cel odrodzenie klasycznego bluesa. Choć muzyka przez nich grana strukturalnie odpowiadała temu gatunkowi muzyki, nie był to ortodoksyjny czarny blues, lecz styl osadzony w estetyce rockowej. Często też nazywany był „białym bluesem”.

Charakterystyka | edytuj kod

Blues-rock opiera się na bluesowej improwizacji i 12-taktowej strukturze bluesa. Często charakteryzuje go mocniejszy riff gitarowy oraz szybsze tempo.

Instrumenty | edytuj kod

Do najważniejszych instrumentów stosowanych w blues-rocku zalicza się gitarę elektryczną, gitarę basową oraz zestaw perkusyjny. Wokal również przeważnie odgrywa kluczową rolę, jednak nie zawsze, biorąc pod uwagę liczbę instrumentalnych utworów blues-rockowych. Oprócz tego wykorzystywane są instrumenty klawiszowe, takie jak syntezator, fortepian czy organy Hammonda. Brzmienie przesterowanych gitar odróżnia blues-rocka od tradycyjnego bluesa, w którym standardem jest gitara akustyczna.

Przypisy | edytuj kod

  1. PieroP. Scaruffi PieroP., ''History of Rock Music'', www.scaruffi.com, 2009 [dostęp 2020-09-28]  (ang.).
  2. Weinstein, Deena, „Heavy Metal: The Music and its Culture”, DaCapo, 2000, ​ISBN 0-306-80970-2​, s. 14.
  3. Allmusic.com.
Pojęcia związane z muzyką rockową
Na podstawie artykułu: "Blues rock" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy