Bobrowiecka Przełęcz


Na mapach: 49°14′31,62″N 19°46′34,51″E/49,242117 19,776253

Bobrowiecka Przełęcz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bobrowiecka Przełęcz (słow. Bobrovecké sedlo) – znajdująca się na wysokości 1356 m w Tatrach Zachodnich wybitna przełęcz pomiędzy Grzesiem (1653 m) po południowej stronie przełęczy i Bobrowcem (1663 m) (a właściwie jego przedszczytem – Jamborowym Wierchem) po północnej stronie przełęczy. Znajduje się w długiej północnej grani Wołowca odgałęziającej się od grani głównej Tatr w północnym kierunku. Przez grań tę przebiega granica polsko-słowacka. Po polskiej stronie zbocza spod przełęczy opadają Bobrowieckim Żlebem do Doliny Chochołowskiej, po słowackiej stronie do Doliny Bobrowieckiej Orawskiej. Spod przełęczy spływają dwa potoki, obydwa o takiej samej nazwie. Są to: słowacki Bobrowiecki Potok (Bobrovecký potok) spływający do Doliny Bobrowieckiej i polski Bobrowiecki Potok będący dopływem Chochołowskiego Potoku[1]. Potok słowacki znajduje się w zlewni Morza Czarnego, polski w zlewni Bałtyku, przez Bobrowiecką Przełęcz bowiem biegnie dział wodny między tymi morzami[2].

Ciekawostką jest, że przełęcz ta znajduje się w jednej linii z dwiema innymi wybitnymi tatrzańskimi przełęczami: Tomanową i Iwaniacką. Szczególnie dobrze widać to ze szlaku od Przełęczy pod Osobitą na Grzesia. Rejon przełęczy jest trawiasty. Sama przełęcz jest wycięta w bardziej miękkich partiach łupków kwarcytycznych z okresu dolnego triasu. Niegdyś na przełęczy ładowano na konne furmanki rudę żelaza wydobywaną w kopalni „Bobrowiec”. Do zwożenia tej rudy wybudowano dwie drogi: do Polany Chochołowskiej ok. 1808 r. i do Doliny Bobrowieckiej ok. 1820 r.[3] Dawniej przełęcz była też wygodnym przejściem z Podhala w Tatry Orawskie, jeszcze w okresie międzywojennym przechodzili nią kłusownicy[4].

Bobrowiecka Przełęcz ponad Polaną Chochołowską. W głębi Osobita Bobrowiecka Przełęcz, w tle Osobita

Szlaki turystyczne | edytuj kod

– niebieski z Orawic przez słowacką Dolinę Bobrowiecką. Czas przejścia: 2:25 h, ↓ 1:55 h

Tymczasowo oznakowane zostało przejście na przełęcz ze strony polskiej z żółtego szlaku z Polany Chochołowskiej na Grzesia. Szlak zielony z Doliny Juraniowej przez Bobrowiec oraz szlak niebieski łączący przełęcz z Grzesiem zostały zamknięte w czerwcu 2008 r.[5]

Przypisy | edytuj kod

  1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7.
  3. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-1-3.
  4. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  5. Komunikat Tatrzańskiego Parku Narodowego. [dostęp 16.06.2008].
Na podstawie artykułu: "Bobrowiecka Przełęcz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy