Boczniaczek pomarańczowożółty


Boczniaczek pomarańczowożółty w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Górna powierzchnia owocników

Boczniaczek pomarańczowożółty (Phyllotopsis nidulans (Pers.) Singer) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales)[1].

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji: Phyllotopsis, Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1798 r. Christian Hendrik Persoon nadając mu nazwę Agaricus nidulans. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1936 r. Rolf Singer, przenosząc go do rodzaju Phyllotopsis[1]. Synonimy łacińskie[2]:

  • Agaricus jonquilla Lév. 1855
  • Agaricus nidulans Pers. 1798
  • Claudopus nidulans (Pers.) Peck, 1887
  • Crepidotus jonquilla (Lév.) Quél. 1888
  • Crepidotus nidulans (Pers.) Quél. 1872
  • Dendrosarcus nidulans (Pers.) Kuntze 1898
  • Panus nidulans (Pers.) Pilát 1930
  • Panus stevensonii Berk. & Broome 1879
  • Pleurotus nidulans (Pers.) P. Kumm. 1871
  • Pocillaria stevensonii (Berk. & Broome) Kuntze 1898

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 1999 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był także jako bedłka gnieźna, boczniak gnieździsty, bedłka gnieździsta[3].

Morfologia | edytuj kod

Kapelusz

Długość 3–7 cm, szerokość 2–5 cm, kształt nerkowaty, muszlowaty, zazwyczaj przyrośnięty bokiem, czasami rozpostarty. Trzonu brak, czasami tylko w jego miejscu występuje wydłużona część kapelusza pokryta białymi szczecinkami Powierzchnia filcowata lub aksamitna, brzeg podwinięty, pilśniowy. W stanie suchym ma barwę jasnoochrowożółtą, w stanie wilgotnym pomarańczowożółtą[4].

Blaszki

Promieniste i ekscentryczne, szerokie, zbiegające. Mają barwę od pomarańczowej do rdzawożółtej i gładkie ostrza[4].

Miąższ

Cienki, sprężysty, żółtej barwy. Zapach łagodny, smak niewyraźny lub nieco grzybowy[4].

Wysyp zarodników

Od bardzo bladoróżowego do różowobrązowego. Zarodniki eliptyczne, wydłużone, gładkie, nieamyloidalne, o rozmiarach 5–8 × 2–4 μm[5].

Występowanie i siedlisko | edytuj kod

Jest szeroko rozprzestrzeniony na półkuli północnej[5]. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek narażony na wyginięcie[6]. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Austrii, Belgii, Niemczech i Danii[3].

Rośnie w lasach liściastych i mieszanych na starych, murszejących drzewach oraz obumarłych pniach i pniakach drzew, zarówno liściastych, jak i iglastych. Notowany był na grabach, bukach, orzechu włoskim, jarzębach, lipach, wiązie pospolitym, jodłach, świerkach i sosnach. Owocniki wytwarza od kwietnia do października[3].

Znaczenie | edytuj kod

Saprotrof[3], grzyb niejadalny[4].

Gatunki podobne | edytuj kod

  • ponurnik niekształtny (Tapinella panuoides), nie ma tak intensywnej pomarańczowej barwy,
  • łycznik późny (Sarcomyxa serotina) posiada niewielki trzon, ma oliwkowo-zieloną barwę i występuje tylko na drzewach liściastych, ma też większe owocniki[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2020-05-13].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2014-01-25].
  3. a b c d Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. a b MushroomExpert (ang.). [dostęp 2014-01-03].
  6. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
Na podstawie artykułu: "Boczniaczek pomarańczowożółty" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy