Boeing B-47 Stratojet


Boeing B-47 Stratojet w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

B-47 Stratojet – odrzutowy samolot bombowy, konstrukcji amerykańskiej.

Bombowiec średniego zasięgu, zdolny do osiągania prędkości przydźwiękowych. Jego zadaniem była penetracja przestrzeni powietrznej ZSRR. Był podstawową maszyną amerykańskich sił uderzeniowych w latach 50, do czasu, gdy zastąpiony został w tej roli przez samolot Boeing B-52 Stratofortress. Oprócz tego służył też w wersji RB-47 jako maszyna rozpoznawcza dalekiego zasięgu, wykorzystywana do lotów zwiadowczych nad terytorium ZSRR[1].

Samolot stanowił duże osiągnięcie technologiczne. Składały się na to takie czynniki jak:

Czynniki te miały wpływ na wysokie osiągi tej maszyny przy stosunkowo niewielkim ciągu silników będących ówcześnie do dyspozycji.

Pierwszy lot odbył się 17 grudnia 1947. Wycofanie z eksploatacji nastąpiło w 1966 roku. Samolot miał tendencję do wchodzenia w głębokie przeciągnięcie przy niewłaściwej technice startu. Wymagał dobrego przeszkolenia załogi w pilotażu. Zasadniczym powodem wycofania samolotu było wykrycie zmęczenia materiału w kluczowych węzłach samolotu.

Przypisy | edytuj kod

  1. Maciej Hypś: Zanim powstał U-2. Loty rozpoznawcze nad ZSRR w czasie zimnej wojny. Konflikty.pl, 2013-01-29. [dostęp 2013-02-15].
Na podstawie artykułu: "Boeing B-47 Stratojet" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy