Bogna Sokorska


Bogna Sokorska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Nagrobek Bogny Sokorskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Pomnik Bogny i Jerzego Sokorskich w Piastowie

Bogna Sokorska, właśc. Bogumiła Julia Sokorska[1], de domo Kaczmarska (ur. 6 kwietnia 1927 w Warszawie, zm. 10 maja 2002 tamże) – polska śpiewaczka operowa, sopran koloraturowy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Mężem artystki był pianista i kompozytor Jerzy Sokorski (brat Włodzimierza Sokorskiego – przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za rządów Władysława Gomułki). Siostra malarza Janusza Kaczmarskiego, ciotka poety i barda Jacka Kaczmarskiego.

Lata szkolne spędziła w Piastowie, gdzie ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza.[2]

Należała do najwybitniejszych polskich artystek śpiewaczek drugiej połowy XX wieku. Studiowała śpiew w Warszawie u M. Dobrowolskiej-Gruszczyńskiej (1945-1948) oraz u Ady Sari (1948-1954). W latach 1958-1973 z przerwami przebywała za granicą.

Była laureatką Ogólnopolskiego Konkursu Śpiewaczego (1951), solistką Opery Warszawskiej (1961-1963) i teatrów operowych w Düsseldorfie (1964-1970) oraz Essen (od 1970). Odbywała występy gościnne na europejskich scenach operowych, recitale, koncerty w kraju i za granicą. Nagrała album "Słowik Warszawy" (1964).

Warszawiacy nazywali ją "Słowikiem Warszawy". Wykonała liczne nagrania z orkiestrą. W swoim repertuarze operowym posiadała około 20 partii sopranu koloraturowego (m.in. Konstancja, Blonda, Fiordiligi, Królowa Nocy, Norina, Gilda) oraz wiele pieśni kompozytorów polskich i zagranicznych. Poświęciła się również pracy pedagogicznej, wykładała na Letnich Kursach Mistrzowskich w Weimarze, jedną z jej uczennic była Justyna Reczeniedi[3], autorka książki "Bogna Sokorska. Życie i kariera Słowika Warszawy – wspomnienie".

Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[4].

30 października 2011 w Piastowie miało miejsce odsłonięcie obelisku poświęconego Bognie i Jerzemu Sokorskim.

Dyskografia | edytuj kod

Płyty nagrane w wytwórni Top Tank Records w Wielkiej Brytanii z udziałem orkiestry Pinewood Studio Orchestra
  • Songs for You Vol. 1, EP, JKP2000
  • Songs for You Vol. 2, EP, JPK2001
Płyty nagrane dla Polskich Nagrań
  • Hrabina - Opera w przekroju, Muza XL0226
  • The Warsaw Nightingale, 1964, Muza XL0228
  • Słowik Warszawy, 1964, Muza XL0228, inna edycja The Warsaw Nightingale Muza SX 0228.
  • Arie operowe, Muza SXL0716
  • Królewna Śnieżka - Fantazja z bajki muzycznej, Muza L0334
  • Słowik Warszawy, 2002, PNCD613
Pocztówki dźwiękowe
  • Królewna Śnieżka cz. 1, KAW B1 (piosenka Kto nauczył się śmiać)
  • Królewna Śnieżka cz. 2, KAW B2 (piosenka Tam w górze)

Filmografia | edytuj kod

  • Aptekarz (reż. Jan Kulma), 1958
  • La serva padrona - Służąca panią (reż. J.J. Kulmowie), 1961
  • Godzina pąsowej róży (reż. H. Bielińska), 1963

Polski dubbing | edytuj kod

Śpiąca Królewna - Aurora (śpiew) dubbing z 1962 r.

Przypisy | edytuj kod

  1. Sokorska Bogumiła Julia (Bogna). www.nekrologi-baza.pl. [dostęp 2017-10-22].
  2. Biografia Bogna Sokorska, Last.fm [dostęp 2019-02-19]  (pol.).
  3. Biogram Justyny Reczeniedi .
  4. Tadeusz Sobieraj: Orły Niepodległości. Cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie w setną rocznicę jego powstania (1912–2012). Ząbki: Apostolicum, 2012, s. 100. ISBN 978-83-7031-808-6.

Bibliografia | edytuj kod

  • Wacław Panek: Bogna Sokorska – słowik zapomniany? [w:] W.Panek: Kariery i legendy. Warszawa 1984, ss. 344-357.
  • Justyna Reczeniedi: Bogna Sokorska. Życie i kariera Słowika Warszawy - wspomnienie, Wydawnictwo Novae Res, 2011.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bogna Sokorska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy