Bogusław Gawlik


Bogusław Gawlik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bogusław Gawlik (ur. 1942) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, sędzia w stanie spoczynku, członek Komisji Prawniczej Polskiej Akademii Umiejętności.

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1974 r. uzyskał stopień doktora nauk prawnych, w 1978 r. stopień doktora habilitowanego, a następnie w 1996 r. tytuł profesora. Od października 1990 r. do maja 2007 r. był sędzią Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Pełnił funkcję Kierownika Katedry Prawa Cywilnego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Wybrane prace naukowe | edytuj kod

  • Pojęcie umowy nienazwanej, „Studia cywilistyczne” 1971, t. XVIII.
  • Procedura zawierania umowy na tle ogólnych przepisów prawa cywilnego (art. 66-72 k.c.), 1977.
  • System Prawa Cywilnego, t. I, 1985 (współautor).
  • Doksy i paradoksy Sądu Najwyższego, czyli jak uwzględnić kasację, a zarazem uznać ją za niedopuszczalną, „Transformacje Prawa Prywatnego” 2000, z. 3.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bogusław Gawlik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy