Bogusław Potocki


Bogusław Potocki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bogusław Potocki herbu Srebrna Pilawa (ur. ok. 1640, zm. p. 1693) – dworzanin królewski, podkomorzy halicki, starosta jabłonowski, rotmistrz wojsk koronnych, elektor 1674.

Urodził się ok. 1640 roku jako syn Jana Teodoryka, podkomorzego halickiego i Anny Leszczyńskiej herbu Wieniawa, kanclerzanki wielkiej koronnej[1].

Był dworzaninem królewskim, podkomorzym halickim, starostą jabłonowskim, rotmistrzem wojsk koronnych 1668, elektorem w 1674 roku z woj. ruskiego[2]. Zwołując pospolite ruszenie Sejmik halicki powołał Potockiego w dniu 27 lutego 1671 roku na rotmistrza z powiatu trembowelskiego[3].

Zmarł przed 1693 rokiem, żonaty z Heleną Teofilą Męcińską herbu Poraj, pozostawił dzieci: Annę, żonę Jakuba Kazimierza Grużewskiego herbu Lubicz, chorążego nadwornego i kuchmistrza wielkiego litewskiego, Konstancję Marię, żonę Stanisława Antoniego Szczuki herbu Grabie, podkanclerzego litewskiego i syna Andrzeja Jerzego[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Polski Słownik Biograficzny, t. 28, s. 28 .
  2. a b SewerynS. Uruski SewerynS., Rodzina. Herbarz szlachty polskiej T. XIV, s. 286, 1917 .
  3. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], s. 316, 1931 .
Na podstawie artykułu: "Bogusław Potocki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy