Bohdan Drozdowski


Bohdan Drozdowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Bohdan Drozdowski, Dom Literatury, Warszawa, 2 czerwca 2006.

Bohdan Drozdowski (ur. 20 listopada 1931 r. w Kosowie Poleskim, zm. 2 kwietnia 2013 w Warszawie[1]) – polski poeta, prozaik, dziennikarz, publicysta, tłumacz, autor sztuk scenicznych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Publikował już w pierwszej połowie lat pięćdziesiątych XX wieku, jednak szerszej publiczności został przedstawiony na łamach "Życia Literackiego" (nr 51 z grudnia 1955). W "Prapremierze pięciu poetów" Bohdana Drozdowskiego wprowadzał Julian Przyboś.

W 1957 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dziennikarz m.in. wrocławskiej „Gazety Robotniczej”, „Dziennika Łódzkiego”, krakowskiego „Życia Literackiego”. Pełnił funkcje m.in. zastępcy redaktora naczelnego i redaktora naczelnego "Współczesności", redaktora naczelnego "Poezji". W latach 1966–1970 był zastępcą dyrektora Instytutu Kultury Polskiej w Londynie. Publikował również pod pseudonimami. W 2011 napisał autobiografię zatytułowaną „Tańczący z duchami”.

Po otwartym konflikcie z Ryszardem Kapuścińskim oraz częścią "środowiska" praktycznie wymazany z kart historii, w tym ze stron "Encyklopedii PWN – Literatura Polska" gdzie z "Prapremiery pięciu poetów" zostało czterech.

Zmarł 2 kwietnia 2013. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 229-4-20/21)[2].

Grób Bohdana Drozdowskiego

Twórczość | edytuj kod

Poezje | edytuj kod

  • Jest takie drzewo (1956)
  • Piołun (1970)
  • Opór (1973)

Powieści | edytuj kod

  • Pasje Armina Laskowicza (1962)
  • Wigwam (1966)
  • Arnhem – ciemne światło (1968)
  • Stare srebra (1973)
  • Bastard (pod pseudonimem Sebastian Lost, 1987)
  • Yagruma (1989) i La Ceiba (1998, obie pod pseudonimem Raúl Fuentes y Torrejon)
  • Błękitny dom albo fatum (pod pseudonimem Raymond Starr, 1992)

Publicystyka, reportaże | edytuj kod

  • Tylko pamięć (1964)
  • Gry ludzkie (1971)
  • Życie samo w sobie (1973)
  • O poezji (1977)
  • List otwarty do… (1985)

Opowiadania | edytuj kod

  • Kobiety i ludzie (1987)

Sztuki teatralne | edytuj kod

  • Kondukt (1960)
  • Ballada polska (1962)
  • Ostatni brat (1962)
  • Mazur kajdaniarski (1970)
  • Hermiona (1974)
  • Hamlet II (1975)
  • Bóg na śmieciach (1983)

Słuchowiska | edytuj kod

  • Zapach cygar (1974)
  • Ciało (1979)
  • Śmierć Dowdinga (1970)

Przekłady z Sheakspeare'a | edytuj kod

Parafrazy poetyckie | edytuj kod

  • Psalmy Króla Dawida (2003)
  • Salomonowa Pieśń nad Pieśniami (2005)
  • Ezop dla dorosłych (308 bajek na motywach z Ezopa Fryga, 2008)

Tłumaczenia | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

Otrzymał wiele nagród literackich – za powieść, słuchowiska radiowe, widowiska telewizyjne, sztuki teatralne, studencką nagrodę „Czerwonej Róży” oraz dwukrotnie Nagrodę im. Witolda Hulewicza.

Przypisy | edytuj kod

  1. Nekrolog Bohdana Drozdowskiego na str. Nekrologi. Wyborcza.pl (opublikowany 13.04.2013)
  2. Cmentarz Stare Powązki: OSMÓLSCY, ZIELENIEWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-02-05] .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bohdan Drozdowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy