Bohdan Stachlewski


Bohdan Stachlewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bohdan Kazimierz Stachlewski ps. „Dan” (ur. 9 października 1891 w Koninie, zm. 28/29 września 1939[1]) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, dwukrotnie odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Bohdan Kazimierz Stachlewski urodził się 9 października 1891 roku w Koninie[1]. W 1912 roku wstąpił do Związku Strzeleckiego. Został wcielony do IV plutonu Pierwszej Kompanii Kadrowej, a następnie przeniesiony do 1 pułku ułanów[1]. Od 5 lutego do 31 marca 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Posiadał wówczas stopień wachmistrza sztabowego[2]. Latem tego roku, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Szczypiornie, a potem w Łomży, gdzie wybrano go komendantem obozu[1].

W listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców, a następnie podjął służbę w 32 pułku piechoty i został awansowany do stopnia podporucznika[1]. Następnie przeniesiony do 11 pułku ułanów, 1 maja 1920 awansowany do stopnia porucznika, a miesiąc później do stopnia rotmistrza[1]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej i odniósł ranę pod Kustymą[1].

W czerwcu 1923[a] roku został przeniesiony z 27 pułku ułanów do 25 pułku ułanów[4]. Od 1926 był dowódcą Szwadronu Zapasowego w Łukowie[1], awansowany do stopnia majora. W kwietniu 1928 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku[5]. 6 lipca 1929 został przeniesiony do 27 pułku ułanów w Nieświeżu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[6] którą pełnił do sierpnia 1931[1]. 24 grudnia 1929 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 17. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[7]. W sierpniu 1931 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko Inspektora Południowej Grupy Szwadronów KOP w Łucku[8][1]. W 1933 został przeniesiony na stanowisko Inspektora Północnej Grupy Szwadronów KOP w Wilnie[9]. 31 sierpnia 1935 otrzymał przeniesienie do Komendy Straży Granicznej w Warszawie na stanowisko II zastępcy komendanta[10]i funkcję tę pełnił do 28 marca 1937[1]. W marcu 1937 objął dowództwo 25 pułku Ułanów Wielkopolskich w Prużanie. 19 marca 1938 został awansowany na pułkownika[1]. Dowodził pułkiem w czasie kampanii wrześniowej. Zamordowany najprawdopodobniej przez nacjonalistów ukraińskich 28/29 września 1939 podczas próby przedarcia się na Węgry[9][1].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. W Historii 25 puł. pod redakcją Mijakowskiego, Rozdżestwieńskiego, Kukawskiego podano datę październik 1921[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Mijakowski, Rozdżestwieński i Kukawski 2013 ↓, s. 77.
  2. CAW ↓, sygn. I.120.1.125 s. 11.
  3. Mijakowski, Rozdżestwieński i Kukawski 2013 ↓, s. 17.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 29 czerwca 1923 roku, s. 431.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 175.
  6. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 192.
  7. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 21 z 24 grudnia 1929 roku, s. 439.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 245.
  9. a b Wykaz Legionistów ↓.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 117.
  11. M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163.
  12. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 26 stycznia 1922 roku, s. 77.
  13. 6 sierpień: 1914 - 1934, Warszawa: Zarząd Główny Związku Legjonistów Polskich, 1934, s. 20 .

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bohdan Stachlewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy