Bolesław Eulogiusz Potocki


Bolesław Eulogiusz Potocki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bolesław Eulogiusz Potocki herbu Szeliga (ur. 1 grudnia 1829 w Będlewie, zm. 2 września 1898, tamże) – hrabia ziemianin, działacz społeczny i gospodarczy.

Bolesław Potocki był synem Maksymiliana Józefa Potockiego herbu Szeliga i Józefy z Wyszyńskich herbu Grabie. Był dwukrotnie żonaty. W 1861 pojął za żonę Helenę z Kwileckich, która zmarła rok później. Miał z nią córkę. W 1871 poślubił Józefę Mycielską[1], z którą miał synów Józefa i Bolesława oraz córkę Felicję.

Po ojcu odziedziczył 7600-hektarowy majątek Będlewo. Wprowadzając nowoczesne metody zarządzania oraz techniki uprawy i hodowli znacząco podniósł rentowność posiadłości. Należał do grona założycieli Dziennika Poznańskiego. W 1863 wspomógł kwotą 10 000 talarów powstanie styczniowe. W 1866 otrzymał dożywotnie członkostwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1870 założył w Poznaniu wraz z Mieczysławem Kwileckim Bank Rolniczo-Przemysłowy. W tym samym roku wsparł inicjatywę wybudowania Teatru Polskiego, który otrzymał następnie nazwę "Teatr Polski w Ogrodzie Potockiego". Wspierał też działalność spółki "Bazar Poznański" wchodząc w latach 1877-93 w skład jej dyrekcji. W 1881 roku wchodził w skład deputacji do papieża, a 6 maja 1889 uzyskał z rąk papieża Leona XIII dziedziczny tytuł hrabiego rzymskiego i nowy herb - Pilawa odmiana. Pochowany został w Łodzi koło Stęszewa.

Przypisy | edytuj kod

  1. córka Teodora Mycielskiego i Anieli Mielżyńskiej zmarła w czerwcu 1917 roku Czas s.3 nr 302 z 3 lipca 1917 [1]
Na podstawie artykułu: "Bolesław Eulogiusz Potocki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy