Bolesław Stachoń (historyk)


Bolesław Stachoń (historyk) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bolesław Stachoń (ur. 3 lutego 1903 w Rudniku, zm. 22 grudnia 1961) – polski historyk, mediewista, edytor źródeł.

Życiorys | edytuj kod

Studiował polonistykę i historię na UJK we Lwowie. Doktorat w 1926 (opiekun Jan Ptaśnik). W latach 1924-1928 asystent na UJK., pracował też do 1939 w szkolnictwie średnim jako nauczyciel. W okresie okupacji niemieckiej naczelnik wydziału Informacji Okręgowej Delegatury Rządu we Lwowie. Po zajęciu miasta przez wojska radzieckie (1944) redaktor konspiracyjnego pisma „Wytrwamy”. Po 1946 pracował jako redaktor w wydawnictwach warszawskich: w PWN od 1951 kierownik zespołu historycznego w redakcji encyklopedycznej. Członek PTH.

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Polityka Polski wobec Turcyi i akcyi antytureckiej w wieku XV do utraty Kilii i Białogrodu (1484), Lwów: Towarzystwo Naukowe 1930.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bolesław Stachoń (historyk)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy